Doorgaan naar hoofdcontent

Posts

Er worden posts getoond met het label 2011

Van een koude ker(st)mis

Nee, er ligt geen sneeuw. Aan de hemel staan slechts donkere wolken, die het verdriet complementeren met ontroostbare huilbuien. Stille straten, hier en daar een particuliere lichtslang voor de gesloten luiken. De sfeer wordt kunstmatig veraangenaamd door opgetrokken bogen, knipperende lampjes en potsierlijk verlichte kruizen waarmee plaatselijke overheden de stemming proberen de verdoezelen. Een paar verdwaalde emigranten komen samen in, een tot café omgebouwde, schuur en houden de illusie hoog met traditionele gerechten uit het thuisland en alcohol, veel alcohol. Ongemotiveerd draait een monteur de, door omgewaaide bomen, gebroken telefoonverbindingen weer aan elkaar. De nummers zijn op creatieve wijze herverdeeld. Of de lijnen hersteld zijn en wie de telefoon gaat opnemen blijft een verrassing. Misschien is het wel de mooiste onbenulligheid die de Kerst een onverwachte wending geeft, nieuwgeboren contacten en onbegrepen gesprekken. De verspreiding van goede voornemens door een ana...

Voetstukkenstorm en verwaaide principes

Sommige zijn veroordeeld tot een voetstuk, anderen slepen een kruis met zich mee. De meesten trekken een stoel onder de tafel uit en verheffen zich zo boven het gepeupel. Van vakbondsleider naar miljonair, van prins naar schavuit, van priester naar pedofiel, van politieagent naar knokploegaanvoerder. Stoelen zijn wankele schavotjes wanneer je een zwaargewicht wordt. De aangeboren last van het kruis dat wordt gedragen, ontpopt zich soms in extremistische denkbeelden, en niet minder vaak in ondoordachte beweringen. Waren we niet verbolgen over de uitlatingen van de hoofdredactrice van het Katholiek Nieuwsblad aan het adres van een gewaardeerd politica. We spraken over schande en een onrechtmatige kwetsing van iemands persoonlijke leven. Zij, Jeanine Hennis Plasschaert was door de waardering van velen, zojuist op een voetstuk geplaatst vanwege haar goede werk in het Europees Parlement. Niet dat haar inzet voor onze privacy continuering vond in haar werk als nationaal parlementariër, maa...

December, de angst voor vreemdelingen en heiligheid

Te klein waren ze nog, Hendrik en Imke. Te klein om imaginaire begrippen als God, de heilige geest en een niet aan te raken ziel te begrijpen. De eerste levensjaren stonden in het teken van voorbereiding op het aanvaarden van de onheilspellende visioenen over toekomstige consequenties van atheïstisch gedrag. Ze wisten niet beter dan dat hun ouders de waarheid in pacht hadden. De hemel werd vertegenwoordigd door cadeautjes. De zak stond synoniem voor de hel en de Ark werd uitgebeeld door een stoomschip waarop de goedheiligman vanuit het koninkrijk Gods zijn weg vond naar de lage landen. Nee, bij die heidenen kwam hij niet, die kwamen niet in aanmerking voor snoepgoed, waarmee de zegen door de kamer werd gestrooid. In den beginne waren de demonen nog niet geïnterpreteerd, maar na de ontdekking van de zwarte volken in Afrika waren ze al snel een goed alternatief. Naast oom Karel, met een stuk schapenvacht op zijn kin en gehuld in een rood tafelkleed, introduceerde een met roet ingesmeer...

Populistische wraakacties en duikelingen

Een Nieuw-Zeelandse vrouw die dacht dat haar man er een ander op nahield, nam wraak door met de auto de woning van haar rivale binnen te rijden. Nadat ze dwars door een hek was gereden en de garagedeur had geramd, kreeg ze te horen dat de vrouw in kwestie heel ergens anders woonde. Dat bleek tijdens de zitting in de rechtbank van de plaats Nelson, waar de 25-jarige vrouw moest voorkomen. Met haar onbesuisde actie veroorzaakte ze eind juni voor 25.000 euro schade. Valt nog mee, die schade. Erger is natuurlijk dat ze door haar onwetendheid en zonder zich verdiept te hebben in de situatie, nu zal moeten boeten voor haar daad. In de rechtbank vertelde ze dat ze op de mobiele telefoon van haar echtgenoot sms'jes had aangetroffen van een andere vrouw. Ze confronteerde hem ermee toen ze samen in de auto zaten en dwong hem het adres van de vermeende minnares te geven. De man noemde vervolgens een adres aan Trafalgar Street. De vrouw zette direct koers naar het appartementencomplex, waar...

Hommeles en Saamhorigheid gedogen

Hommeles in Londen, tegenslagen op de beurzen, investeringsstop in de meeste Europese landen, schuld, werkeloosheid en een heldere blik in het zwarte gat van de globalisering. Het vingerwijzen is al weer begonnen. De schuldigen van die grootschalige rellen in Groot-Brittannië zijn natuurlijk de “buitenlanders”. En zo als altijd zijn er lieden die daar een simplistische oplossing voor aandragen; deportatie of op z'n minst “schieten met scherp”. Het volk roert zich, nee, niet op de manier zo als het zou moeten, maar petities worden in de prullenbak gegooid, demonstraties uit het zicht geplaatst door het sluitende luiken van regeringsgebouwen. In die Londense “prachtwijken” wonen blanken, zwarten en Aziaten relatief vreedzaam naast elkaar, verbonden door één gemene deler; armoede. Net als in Nederland heeft het Verenigde Koninkrijk een zogenaamde conservatieve, liberale regering. De verworvenheden van een jaar regeren door Rutte's grote vriend Cameron bereiken het daglicht. He...

Schaarste en Beeldrecht

Schaarste maakt het meest onbenullige duur. Goud, een grondstof die, met onderdrukking en slavenarbeid, nog steeds wordt gedolven en weggeroofd van de oorspronkelijke vindplaats, is zo'n strohalm in tijden van economische rampspoed. Nee, niet omdat je het kunt eten of er huizen van kunt bouwen maar omdat “de mens” nu eenmaal geobsedeerd van glinsterende materialen. Al eeuwen gebruiken we goud, kraaltjes, glinsterende muntjes en edelstenen als surrogaat ruilmiddel omdat we niet altijd verlegen zitten om een bloemkool, een geit of fysieke tegenprestatie. Nu kwamen onze voorvaderen er achter dat het wel heel lastig was om de hele dag zo'n buidel met ruilmiddelen mee te dragen. In plaats van goud of edelstenen besloot men de transacties uit te voeren met papiertjes die de garantie gaven dat het fysieke ruilmiddel ergens veilig lag opgeslagen. De bankiers ontstonden, mensen gingen zich econoom noemen en binnen de kortste keren werden die waardepapieren verhandeld. Regeringen eigende...

Ruggengraat en ellebogen

Het gaat over de ontdekking van je doorzettingsvermogen, als pelgrim kom je in oog in oog te staan met de sterke van je wil en de bereidwilligheid van je geest om ontberingen ondergeschikt te maken aan het uiteindelijke doel. Wereldverbeteraars laten zich niet ontmoedigen door tegenwerking van de heersende macht en storten zich met overgave in het activisme. Een sterke ruggengraat voorkomt het aanvaarden van de verleiding om aangeboden penningen te accepteren. Een bedevaart of pelgrimage is een reis naar een bedevaartsoord of hoger doel dat een bijzondere betekenis heeft binnen een religie of overtuiging. Misschien is het een plaats verbonden met een heilige, een plaats van openbaring, of zelfs een bovennatuurlijk wonder. Redenen voor het ondernemen van zo'n bedevaart zijn vaak de zoektocht naar een hogere waarheid, God of het leven zelf; om respect te betuigen; om inspiratie te verkrijgen; om tot bezinning te komen; om een poosje afstand te nemen van een hectisch dagelijks bestaa...

Sociale Droogte

Het is achtuurjournaal op de TV is zojuist begonnen, als onze hoogbejaarde buurvrouw om 7 uur een zakje citroenen komt brengen. Ondanks haar armoede, die de laatste maanden weer is toegenomen, bedeeld ze ons vriendelijk met een gedeelte van de oogst. “Holanda?” Ja, de Nederlandse televisie via de satelliet. Het nieuws bereikt ons een uur eerder dan het daadwerkelijk wordt uitgezonden. Och, wat mooi vond ze dat. Hadden ze hier in Portugal maar zulke mooie bejaardenhuizen, ze zou er direct in willen wonen. Het koste me enige moeite om haar uit te leggen dat het journaal item niet over bejaardenhuizen ging, maar over de arrestatie van Mladic, en dat wat ze zag een gevangenis was. Ook het onderwerp over de droogte en het effect op de Hollandse dijken is aan een oude vrouw die al 89 jaar boven op een berg woont niet te vertalen. Ze kijkt dus stilletjes naar de beelden en ik weet dat ze die op een andere manier interpreteert dan het gesproken woord verduidelijkt. De Nederlandse polders zijn ...

Een keet vol losseflodders, een beurs vol verantwoordelijkheid

Vijftien is hij, Maurice. In de regen van een gure februari dag wacht hij ongeduldig in de auto op zijn vriend Barry. De verlaagde Opel Astra is weliswaar een oud karretje, maar de drieduizend euro dure radio-installatie zorgt voor een heerlijke dreun. De afkeurende blikken van de voorbijgangers, op het parkeerterrein van de plaatselijke supermarkt, laten hem koud. De gedachte aan slimme plan om zijn vriend een kratje bier te laten kopen maakt hem alleen maar stoerder. Het feit dat hij nu niet in de schoolbanken zit, maar op de bijrijderstoel van deze gave wagen, getuigt van een zelfverzekerde volwassenheid. Zestig is hij, Ahmed. Onder een parasol, geniet hij van het zeezicht in de heerlijke februari zon. De Bentley, waarmee hij van het vliegveld werd gehaald, staat keurig in de bewaakte parkeergarage. Met een glanzende grijns op zijn gezicht nipt hij van zijn thee, leest een krant en straalt een zelfverzekerdheid uit, waaraan de Nederlandse Maurice een voorbeeld zou kunnen nemen. Het ...

De angst van mijn grootmoeder

Bijna vierennegentig is ze, mijn grootmoeder. Ze woont in een aanleunwoning, gaat zelf haar boodschappen uitzoeken en neemt nog regelmatig de bus naar de stad om een nieuwe bloemetjesjurk uit te zoeken bij, een door koninklijk besluit geëerde, kledingzaak met het predicaat hofleverancier. Door de vlucht uit Nederland, opzoek naar meer respect en vrijheid, bestaat ons contact uit de enkele ansichtkaartjes op feestdagen en verjaardagen. De verre wereld gaat aan haar voorbij en de verhalen van familieleden, die mijn nieuwe onderkomen op het platteland van midden Portugal bezochten, ziet ze als beelden zonder begrijpelijke reden. Min of meer vrij van tegenwind – of het moesten de onvolkomenheden van het ouder worden zijn – geniet ze van haar dagbesteding, die bestaat uit allerlei bijeenkomsten in het aangrenzende bejaardentehuis. Toneelvoorstellingen, concerten, busreisjes, ze gaat overal naar toe en neemt deel aan bijna iedere activiteit die wordt aangeboden. Ik kan het niet anders interp...

Goedbetaalde slavernij

En daar ging hij dan, als nakomeling van een slavengeslacht, opgeklommen in de wereld der blanken, gezeteld in een vliegmachine richting het Italiaanse Milaan. Als een van de vele jonge mannen - die tijdens de transferperiode in het betaalde voetbal van eigenaar veranderde – werd hij vrijgekocht gelijk zijn voorvaderen. Zijn streven naar roem en rijkdom wordt gadegeslagen door de hele wereld, zijn reputatie als talent onderworpen aan het alziend oog van de in extase zijnde toeschouwers van het spel. Nee, de moderne geschiedenis is niet alleen voorbehouden aan zij die cultureel en historisch een achtergrond van dienbaarheid aan een meester hebben. Ook gezonde, in vrijheid opgevoede Hollandsche mannen laten zich hun vrijheid afnemen. Zelfs in het huidige Friesland van 2011 kun je eigendom worden van organisatie. Er wordt voor je betaald dus kun je ook weer verkocht worden, gelijk De Staten van Holland besloten in 1684 om Nederlandse onderdanen uit de provincie Holland naar De West te zen...

ONDERBROKEN NIEUWS

Het stormt, al drie dagen. De schotel op het dak die er voor zorgt dat we het Nederlandse nieuws kunnen volgen, staat te schudden. Het signaal van de Astra-satelliet komt gebrekkig binnen, onderbroken door momenten van stilte. Het ochtendhumeur van Henk Westbroek op Radio 1, gaat over gourmetten buiten de deur, en dan weer over Europa en kinderen die zich opwerken als een relatiebreekpunt. Geen touw aan vast te knopen. Het is een vervelende gewaarwording om slechts de helft van een gesprek te horen. Het enigste wat nog meer irriteert is om een discussie in z’n geheel waar te nemen, en toch in de veronderstelling te zijn dat het gebrek aan overzicht te wijten is aan die slechte ontvangst. Het is dan ook moeilijk om een mening te vormen op basis van halve informatie. Hoe zit dat nou met dat nieuwe Nederlandse nationalisme, de schijn verbroedering en de overtuiging van de nieuwe regering dat het verbreden van de kloof tussen arm en rijk, de enigste oplossing is voor de huidige problemen. ...

Een gewone dag

De slaapkamer lijkt het zelfde als ik wakker wordt. Gewoon een beetje rommelig, m’n vrouw naast me, dromend over de gebeurtenissen van gisteren, onze kleding verspreidt over de vloer. Toch bekruipt me een raar gevoel van realisme en achterdocht, het lijkt alsof ik in een nieuwe vorm van wakker zijn bevindt. De ketel op het gasstel in de keuken is nog steeds rood, en na een paar minuten klinkt het fluitje nog hetzelfde als in mijn herinneringen. Met een ouderwets opgeschonken beker koffie, wordt mijn voorgevoel van onbehagen bevestigd bij het aanzetten van de TV. Zoals altijd gewoon nieuws op RTL7, dezelfde presentator, de zelfde leader, de zelfde beurs berichten rollend in een balkje. Het nieuws komt me alleen vreemd voor. Europa is één geheel, de Joden hebben een eigen land, Palestina is een concentratiekamp omringd door hoge muren en hekken met prikkeldraad, Amerika voert oorlog in Irak, Afghanistan en Pakistan. Een Europees samengesteld leger doet mee. De president, van Belgische a...

Hoe wreed kun je een koolraap klieven...

Zo’n 3 à 4 maal per week geniet ik van een stukje normaal vlees. Dat lijkt heel gewoon, maar het schijnt tegenwoordig zo bijzonder te zijn dat men er een naam voor heeft verzonnen. Biologisch. Ik weet niet waarom zaken die vroeger als “normaal” werden beschouwd, in deze tijd van haast en geldgewin plotseling als een bijzonderheid worden gezien. Je zou toch mogen aannemen dat voor iedere “vernieuwing” er een omschrijving wordt gekozen die recht doet aan het product. Vlees uit de “bio” industrie zou dus gewoon anti-biologisch of a-naturaal vlees moeten heten. Dat wat ik op mijn bord krijg van de Portugese dorpslager komt gewoon van een lokale boer. De groente die gebroederlijk naast het vlees liggen zijn ook al ouderwets normaal. Het maakt het allemaal lekker en eenvoudig. Op de markt koop je “normale” groenten en de slager verkoopt “normaal” vlees. Tegenwoordig worden zaken graag ingewikkeld gemaakt. Je moet in Nederland al oppassen bij welke slager je binnenloopt, voor je het weet ga j...