Doorgaan naar hoofdcontent

Hommeles en Saamhorigheid gedogen

Hommeles in Londen, tegenslagen op de beurzen, investeringsstop in de meeste Europese landen, schuld, werkeloosheid en een heldere blik in het zwarte gat van de globalisering.

Het vingerwijzen is al weer begonnen. De schuldigen van die grootschalige rellen in Groot-BrittanniĆ« zijn natuurlijk de “buitenlanders”. En zo als altijd zijn er lieden die daar een simplistische oplossing voor aandragen; deportatie of op z'n minst “schieten met scherp”. Het volk roert zich, nee, niet op de manier zo als het zou moeten, maar petities worden in de prullenbak gegooid, demonstraties uit het zicht geplaatst door het sluitende luiken van regeringsgebouwen. In die Londense “prachtwijken” wonen blanken, zwarten en Aziaten relatief vreedzaam naast elkaar, verbonden door ƩƩn gemene deler; armoede. Net als in Nederland heeft het Verenigde Koninkrijk een zogenaamde conservatieve, liberale regering. De verworvenheden van een jaar regeren door Rutte's grote vriend Cameron bereiken het daglicht. Het onderwijs werd onbetaalbaar, de gezondheidszorg werd net zoals in Nederland geprivatiseerd en natuurlijk werden er voor de rijken allerlei voordelige belastingmaatregelen genomen. Als je als regering zo je best doet om een samenleving te creĆ«ren die berust op sociale uitsluiting, op vergroting van de kloof tussen arm en rijk, en op vernietiging van de welvaartsstaat, dan moet je niet raar opkijken als degene die niets meer te verliezen hebben dat niet langer pikken.

Plunderingen zijn nooit goed te praten, het in brand steken van andermans huis en haard is crimineel en verdiend een harde aanpak. Het stelen van voedsel uit een supermarkt, die door prijsafspraken en uitbuiting van leveranciers, de prijzen opdrijven kun je misschien in een andere categorie plaatsen. Regeringen die de belasting op voedsel verhogen zou je kunnen bestempelen als een criminele organisatie. Waarom kost een pak melk bijna een euro, terwijl de boer die zijn hele leven hard werkt op het randje van faillissement en tot leveren onder de kostprijs gedwongen wordt. Waarom moet een pak koffie zo duur zijn, terwijl de mensen die op die plantages werken, ver onder de armoedegrens leven? Dat kan allemaal door de bescherming van die grote multinationals, waarop de VVD'ers in Nederland zo trots zijn. Nee, geen belastingverhoging voor dat soort bedrijven. Gewoon het systeem van speculatie met grondstoffen toestaan en die bedrijven ondersteunen met belastingvoordelen, zolang ze zich maar in Nederland vestigen.

Uit recent gepubliceerde gegevens van het Internationaal Monetair Fonds blijkt dat Nederland voor 3000 miljard dollar aan directe buitenlandse investeringen in eigen land verwelkomen. Op afstand volgen de Verenigde Staten met 2300 miljard. Op de derde plaats staat Luxemburg met 1800 miljard. Deze koppositie is slechts te “vieren” door de gunstige fiscale behandeling in Nederland van deze investeringen. Schoorvoetend bekend De Nederlandse Bank op dat het maar voor een klein deel gaat om buitenlandse investeringen die de Nederlandse economie raken. Voor een aanzienlijk groot deel hangt deze “top-notering” samen met de grote omvang van ondernemingen die zich voor het belachelijk gunstige fiscale klimaat in Nederland hebben gevestigd. Die fungeren als financiĆ«le draaischijf voor ondernemingen met een buitenlandse moedermaatschappij. De Nederlandse burger heeft helemaal niets aan die bedrijven, ze leveren geen werkgelegenheid, maken geen producten in Nederland en de winst wordt in het buitenland gemaakt.

Het zal wel weer een Prinsjesdag worden in September met droeve koningin. Bezuinigen, afpakken, de kloof vergroten, gedogen, splitsen, minder investeren, meer werkeloosheid, meer belastingen voor de “kleine man”, bescherming van het kapitaal, meer digitaliseren, meer vingerafdrukken, meer niet werkende werking van de markt en ministers die medicijnen tegen kanker niet willen vergoeden. Dat alles onder de historisch terugkerende noemer “Saamhorigheid”. In Engeland zijn 23 van de 29 leden van Cameron's kabinet miljonair en dat lijdt tot vervreemding van de realiteit. Hoe lang houdt de Nederlandse regering nog vol dat ze het allemaal voor de toekomst van “onze kinderen” doen? Gedoogd Wilders ook anarchie?

Dat ik mijn voedsel in de toekomst noodgedwongen ook moet gaan stelen uit een supermarkt, lijkt zich voorlopig slechts te manifesteren in nachtmerries. Of het moest misschien de koffie zijn waaraan ik verslaafd ben. Die komt bij NestlĆ© vandaan, en die hebben als “huisvaluta” de Zwitserse Frank. De Euro waarin ik verplicht moet afrekenen is al 17% gedaald in waarde ten opzichte van de Zwitserse Frank, tel daarbij de, door speculatie en uitbuiting, hoge koffieprijs, en dromen zouden wellicht bedrog kunnen ontstijgen.

Reacties

  1. Gooi het er maar uit.
    Pronk zei het al: "het is allemaal politiek."
    Daarin had hij gelijk.
    Geen wonder dat het overal zo'n puinhoop is.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Een prima blog dat gevoel beschrijft dat ook ik heb!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Dat politici slechte economen zijn is ondertussen duidelijk.
    De euro ellende is uitsluitend aan domme of ongeinteresseerde politici te danken, of aan doortrapte zoals DSK, die naar verluidt Griekenland zo graag in de euro wilde omdat Frankrijk er dan relatief beter zou uitzien.
    Z'n opvolgster bij het IMF is ook al weer ondewerp van justitieel onderzoek.
    De VS ellende, dat hebben de Chinezen goed gezien, is het gevolg van de VS 'democratie', waar het volk niets te vertellen heeft.
    Van Engeland vraag ik me af hoe ziek dat land in maatschappelijk opzicht is, de tegenstellingen tussen arm en rijk lijken me exorbitant. de politie maakt een hautaine indruk.
    Een Brit liet zich ook al in die zin uit, het is maar een detail, maar waarom moet de Britse politie BMW's uit de 5 serie gebruiken in Londen ?
    Het gegraai van politici, de MP declaratie schandalen, zou wel eens de armen laten denkendat zij ook maar eens moeten graaien.

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Passie voor Nederland

Een paar jaar geleden verliet ik Nederland, waarschijnlijk voor altijd, na de vele teleurstellingen die zich voordeden met plaatselijke overheden en de grote ambtelijke molen. Als kleine ondernemer mocht ik al weinig, werden allerlei wettelijke plichten onmogelijke obstakels en iedere kans op de vrijheid die ik nodig acht een illusie. In, toegegeven, een staat van teleurstelling en boosheid begon ik een weblog om mijn kijk op de lopende zaken uiteen te zetten. GenoegVanNederland ontsproot uit walging voor een oneerlijke overheid en de afgenomen rechten, kansen en toekomst van het individu. Genoeg van Nederland.....klinkt wat negatief misschien. Maar het is geen 'genoeg' hebben van de mensen, het landschap, het eten, vrienden, kennissen, familie enz. Het is de weerzin tegen een zogenaamd democratisch systeem, wat al jarenlang niet meer aan de omschrijving voldoet. Het is een weerzin tegen de verhoudingen, tussen de realiteit van de dagelijkse beslommeringen en de papieren waarhe...

Die andere AOW oplossing

De ene politieke partij wil de AOW leeftijd verlagen, de ander zelfs verhogen. Het mag duidelijk zijn dat de lichamelijke inspanningen, de zogenaamde sociale “klasse” waar toe men veroordeeld is, en het uiteindelijke budget voor een gezond leven, voor een bouwvakker, slachthuis medewerker of zelfs een ambulance hulpverlener, de weg naar een AOW op 65 jarige leeftijd al een moeilijke opgave is. Voor een politicus, podcast-journalist of “influencer” behorende tot de Millenials of zelfs Gen Z generatie lijkt een pensioengerechtigde leeftijd van 70 geen bijzondere opgave, tenzij je als kind bent opgegroeid onder de rook van TataSteel natuurlijk. Waarom zou de AOW leeftijd dus voor iedereen hetzelfde moeten zijn? De discussie over wat dan wel of niet als een “zwaar” beroep kan worden aangemerkt is door allerlei veronderstellingen ingewikkeld, en leid vooral door niet meetbare factoren tot haast ondefinieerbare categorieĆ«n. Er is echter een logische oplossing om tot een gewenste differentiat...

Het 90 dagen experiment.

Het was een experiment. Een persoonlijke zoektocht naar antwoorden, naar bevestiging van veronderstelde zekerheden en ogenschijnlijke waarheden. Het zouden negentig stille dagen worden met slechts de onontkoombare dagelijkse beslommeringen en wekelijks repeterende rituelen, die het leven zelf nu eenmaal met zich meebrengen. De hittegolf die deze zomer al vroeg in alle hevigheid een verlammende uitwerking had op het dagelijks functioneren en dit jaar voor het eerst, in zowel temperaturen als in volharding, extreme records zou breken, maakte ieder excuus voor een persoonlijke, welbewust gekozen, reflecterende stilstand overbodig. Alle wereldse exponenten van communicatie, werden gedempt, of op z'n mist tot een minimum beperkt. Een huis, een tuin, een man en een vrouw met hun twee viervoeters. Geen wekelijke YouTube video over de avonturen in de werkplaats, geen Instagram bijdrages, geen uitgebreide meningen en reacties op sociale media berichten, geen overbodige verplaatsingen, maar ...