Doorgaan naar hoofdcontent

Die andere AOW oplossing

De ene politieke partij wil de AOW leeftijd verlagen, de ander zelfs verhogen. Het mag duidelijk zijn dat de lichamelijke inspanningen, de zogenaamde sociale “klasse” waar toe men veroordeeld is, en het uiteindelijke budget voor een gezond leven, voor een bouwvakker, slachthuis medewerker of zelfs een ambulance hulpverlener, de weg naar een AOW op 65 jarige leeftijd al een moeilijke opgave is. Voor een politicus, podcast-journalist of “influencer” behorende tot de Millenials of zelfs Gen Z generatie lijkt een pensioengerechtigde leeftijd van 70 geen bijzondere opgave, tenzij je als kind bent opgegroeid onder de rook van TataSteel natuurlijk. Waarom zou de AOW leeftijd dus voor iedereen hetzelfde moeten zijn? De discussie over wat dan wel of niet als een “zwaar” beroep kan worden aangemerkt is door allerlei veronderstellingen ingewikkeld, en leid vooral door niet meetbare factoren tot haast ondefinieerbare categorieën. Er is echter een logische oplossing om tot een gewenste differentiatie te komen, namelijk het inkomen. 

Het gemiddelde bruto maandsalaris van een werkende Nederlander ligt rond de €3.300 (fulltime), maar varieert sterk per sector. Sectoren zoals energievoorziening hebben een hoger gemiddeld salaris (€5.257 bruto per maand), terwijl andere sectoren zoals horeca en toerisme lager zitten (€3.077 bruto per maand). Een “traditionele” huisvrouw verdiend niets, een beginnend Tweede Kamerlid krijgt 11.750 Euro per maand en kunnen voor hun reiskostenvergoeding voor woon-werkverkeer kiezen tussen een OV-jaarkaart voor eerste-klasreizen of compensatie van de reiskosten voor woon-werkverkeer, daarnaast ontvangen ze ook een vergoeding voor reiskosten buiten het woon-werkverkeer van €4900 per jaar en een verblijfkostenvergoeding die afhangt van de afstand tussen hun woonplaats en de Tweede Kamer. Ook ontvangen Tweede Kamerleden een beroepskostenvergoeding van bruto € 3.413,35 per jaar. Het moge duidelijk zijn dat de pensioenopbouw in behoorlijk grotere bedragen gaat dan bij een verpleegster of politieman. (verpleegpersoon/politiemens, ik ben helaas niet op de hoogte van de laatste benamingen) Zowel een gedreven jonge politicus van Volt, als een ongeschoold fractielid van de PVV, kunnen inderdaad makkelijk tot hun 70ste doorwerken. Het geen maar aangeeft dat opleiding geen graadmeter is.

Kortom de AOW leeftijd zou gekoppeld kunnen worden aan het gemiddelde inkomen van de laatste 10 jaar (van 55 tot 65 jaar). Voor iemand die onder, bijvoorbeeld, gemiddeld 3000 p/m heeft verdiend begint de AOW op 65 en je kunt een staffel maken naar boven, met maanden en jaren. Tot wellicht 70 voor iemand die het loon van een minister, verdiende of nog veel hoger voor een gemiddelde CEO van een multinational.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Passie voor Nederland

Een paar jaar geleden verliet ik Nederland, waarschijnlijk voor altijd, na de vele teleurstellingen die zich voordeden met plaatselijke overheden en de grote ambtelijke molen. Als kleine ondernemer mocht ik al weinig, werden allerlei wettelijke plichten onmogelijke obstakels en iedere kans op de vrijheid die ik nodig acht een illusie. In, toegegeven, een staat van teleurstelling en boosheid begon ik een weblog om mijn kijk op de lopende zaken uiteen te zetten. GenoegVanNederland ontsproot uit walging voor een oneerlijke overheid en de afgenomen rechten, kansen en toekomst van het individu. Genoeg van Nederland.....klinkt wat negatief misschien. Maar het is geen 'genoeg' hebben van de mensen, het landschap, het eten, vrienden, kennissen, familie enz. Het is de weerzin tegen een zogenaamd democratisch systeem, wat al jarenlang niet meer aan de omschrijving voldoet. Het is een weerzin tegen de verhoudingen, tussen de realiteit van de dagelijkse beslommeringen en de papieren waarhe...

Het 90 dagen experiment.

Het was een experiment. Een persoonlijke zoektocht naar antwoorden, naar bevestiging van veronderstelde zekerheden en ogenschijnlijke waarheden. Het zouden negentig stille dagen worden met slechts de onontkoombare dagelijkse beslommeringen en wekelijks repeterende rituelen, die het leven zelf nu eenmaal met zich meebrengen. De hittegolf die deze zomer al vroeg in alle hevigheid een verlammende uitwerking had op het dagelijks functioneren en dit jaar voor het eerst, in zowel temperaturen als in volharding, extreme records zou breken, maakte ieder excuus voor een persoonlijke, welbewust gekozen, reflecterende stilstand overbodig. Alle wereldse exponenten van communicatie, werden gedempt, of op z'n mist tot een minimum beperkt. Een huis, een tuin, een man en een vrouw met hun twee viervoeters. Geen wekelijke YouTube video over de avonturen in de werkplaats, geen Instagram bijdrages, geen uitgebreide meningen en reacties op sociale media berichten, geen overbodige verplaatsingen, maar ...