2025, Dit is het dan, 2 Januari. Woord van de dag: Zweettentcoach!

De tweede dag van het jaar omdat er op de eerste geen nieuws doordrong tot het genormeerde bolwerk in de Alentejo. Terwijl Denemarken een gedeelte van de langeafstandsraketten verplaatst naar Groenland omdat de Beer van het Zwijnenparadijs een evenzo grote bedreiging blijkt te zijn dan de  agressieve narcistische kabouter achter het opnieuw opgetrokken ijzeren gordijn, de Veronica Top-40 het zestigjarig jubileum viert ondanks dat er fysiek maar weinig geluidsdragers worden verkocht, krijgt ondergetekende het woord van de dag in de schoot geworpen door een “vriendschapsverzoek” op Facebook. “Zweettentcoach”, ik kan me daar van alles en tegelijkertijd eigenlijk niets bij voorstellen, wellicht is het een functie in de staf van Pieter Omtzigt om de racistische, islamofobe en rechts-extreme bacillen uit de poriën van z'n huid te stomen na het zoveelste emotionele overleg met de fractieleiders van het anti-parlementaire kabinet Schoof.

Ondertussen krijgt de blues in New Orleans zijn oorspronkelijkheid terug, zijn sommige tolwegen in Portugal geen tolwegen meer, en wordt in de lage landen de - door een grijze geblondeerde fascistische populist met Indonesische roots, een Turkse na-reiziger en een halve Ierse aangewakkerde - polarisatie op de spits gedreven. Het is even schrikken om de traditionele Nieuwjaars conferences van o.a. Pieter Derks, Dolf Jansen en Sjaak Bral als slechts socialistische humorloze onzin of zelfs extreem-linkse propaganda te zien worden beoordeeld door een grote groep reaguurders op de sociale platvormen. 

Met allerlei sterke termen en zelfs bedreigingen, die ik hier niet zal herhalen, wordt een diarree aan – van verstand en fatsoen losgelagen - onderbuik gevoelens gedeeld, waaruit je geen andere conclusie kunt trekken dat slechts dom-rechts geenszins de juiste omschrijving is voor een grote groep, zich niets aan waarheden en feiten gelegen latende, indoctrinantjes voor wie helaas het vormen van samenhangende zinnen te hoog gegrepen is. Feiten zijn geen onweerlegbare waarheden meer in het land dat uiteenvalt door de zich presenterende verborgen gebreken. Misschien zegt de onomstotelijke leugen op een veganistisch blikje prut alles: Visvrije Tonijn.