2017, zaterdag, de dag die volgt op de 20e . Terwijl de wereld om de zon draait, waardoor de realiteit hier in Europa net iets eerder daagt dan op dat continent, aan de overkant van de oceaan, een uur of zeven verderop in de tijd, zijn terroristen, kippengriep virussen, religieuze extremisten, klimaatveranderingen, marcherende neonazi’s, anti-vaccinatie ouders, fanatieke populisten, ziekte verspreidende muggen, regenwoud plunderaars, nepnieuws en maffiabazen niet meer de grootste bedreiging voor de mensheid. Stommiteit, laaggeletterdheid, compassie gebrek, onverschilligheid, boosheid en kortzichtigheid zijn plots de menselijke eigenschappen waarvoor we bang moeten zijn, ja misschien hoort daar uitzichtloosheid ook wel bij, vooral gecombineerd met een uitgemolken vorm van democratie waar slechts loze beloften en doodgewone leugens bepalen wie de macht naar zich toe kan trekken omdat er decennia lang bewust is gewerkt om de, sinds de Tweede Wereldoorlog, steeds mondiger wordende burgers weer tot middeleeuws gepeupel te degraderen. De zo geroemde democratie als werktuig om legitiem als gekozen machthebber de elite te vertegenwoordigen. Erdogan, Putin, Orban, Netanyahu, May, Szydło en Trump hebben als overeenkomst dat ze allemaal tijdens “democratische verkiezingen” gekozen zijn, en vereerd zijn met een grote vorm van narcisme en nationalisme. Het werkt aanstekelijk, als een virus en er staan legio populistische manipulatieve politici in de startblokken om hetzelfde te bereiken. Wilders, Le Pen en Petry, om er een paar te noemen, spinnen allemaal garen bij de boosheid en educatief verborgen gebreken van de massa. Vluchten kan niet meer in een geglobaliseerde wereld, het heeft ook weinig zin, tenzij je achter de dijken, onder zeeniveau woont, dan is het verstandig hoger gelegen land op te zoeken, want hoe onaangenaam de maatschappij zich ook mag evolueren, de geschiedenis leert dat er telkens genoeg mensen overblijven na een bloederige oorlog of revolutie. En ja, uiteindelijk draait het daar op uit. Dat wil zeggen, als het gevecht op tijd begint want al deze “democratisch” verkozen dictators hebben nog een gevaarlijke eigenschap gemeen, hun toekomst visie reikt slechts tot het eind van hun eigen leven, en dat valt ongeveer gelijk met het moment dat deze planeet, voor de mensheid en dus ook voor hun eigen kinderen en kleinkinderen, niet meer te redden is. Ik heb geen kinderen, dat is een bewuste keuze. De heuvel waarop ik woon lijkt hoog genoeg en de wereld lijkt ver weg als ‘s morgens bij het krieken van de dag, de mist over de vallei hangt. Ik zou me ook geen zorgen kunnen maken, die laatste “grijze haren periode” kom ik ook nog wel door, maar ik kom maar niet af van de lastige eigenschappen als compassie voor zij die moeten vluchten, medeleven voor zij die het slechter getroffen hebben en die onverklaarbare aversie tegen onrecht. Met de beperkte keuzes die ik heb op een dag als vandaag, ga ik maar weer proberen iets moois te maken, hier op de eenzame heuvel is tenslotte zaagsel-zaterdag.......
Reacties
Een reactie posten