De 39e dag van 2017 wordt een onzekere dag. Vandaag gaat het nieuwe familielid van de zaagselmaker naar de dierenarts voor een niet terug te draaien operatie. Alhoewel ik eigenlijk tegen manipulatie van de natuur ben, zijn sommige beslissingen rationele afwegingen tussen de risico’s en eventuele gevolgen in toekomst. Je moet tenslotte bij al je beslissingen, uitlatingen en daden de toekomst in je achterhoofd hebben, zoals ook Nederland’s meest populaire en meest verdienende praatprogramma presentator, die maar al te snel de vergelijking tussen de Beer van het Zwijnen Paradijs en de Hitler van de jaren ‘30 probeerde af te zwakken omdat hij, mocht de Trump-kloon de verkiezingen winnen, zijn exorbitante loon dat de belastingbetaler via de publieke omroep voor hem bijeen brengt, niet in gevaar wenst te brengen. De stelling werd opgeworpen door regisseur Paul Verhoeven die weer eens in de prijzen valt omdat hij, naar dat ze in “De Piano” een masochistische snij partij in het kruis zo realistisch acteerde, de Franse Isabelle Huppert weer tot groot drama wist te stuwen en daarom nu gebukt gaat onder internationale awards. Terwijl uit gelekte memo’s van het Witte Huis blijkt dat Trump op de longlist voor potentiĆ«le Nobelprijs winnaars staat in de categorie literatuur, vanwege de diepe en vernieuwende gedichten van 140 tekens, komen Christelijke politici er via de “stemwijzer” achter dat hun standpunten het best worden vertegenwoordigd, naast die van hun eigen partij, door een Moslim partij, maar ze hebben nog steeds niet door dat politiek gestoeld op religie, in welke vorm dan ook, altijd dezelfde uitkomst heeft; verkeerde beslissingen op verzonnen verhalen en geschiedkundige vervalsingen. Ondertussen zit een hondje te staren naar een lege voerbak en vraagt zich af waarvoor de grote plastic toeter is bedoeld die sinds gisteren op de keukentafel staat, niet wetende dat ze daarmee later vandaag zal ontwaken uit de narcose. Het zal haar bewegingsvrijheid en zichtveld de komende dagen tijdelijk beperken, maar in tegenstelling tot de massa populisten aanbidders, krijgt ze haar vrijheden snel weer terug en staat de wereld van grenzeloos snuffelen, graven, leren, ontdekken en rennen, voor haar open......
De ene politieke partij wil de AOW leeftijd verlagen, de ander zelfs verhogen. Het mag duidelijk zijn dat de lichamelijke inspanningen, de zogenaamde sociale “klasse” waar toe men veroordeeld is, en het uiteindelijke budget voor een gezond leven, voor een bouwvakker, slachthuis medewerker of zelfs een ambulance hulpverlener, de weg naar een AOW op 65 jarige leeftijd al een moeilijke opgave is. Voor een politicus, podcast-journalist of “influencer” behorende tot de Millenials of zelfs Gen Z generatie lijkt een pensioengerechtigde leeftijd van 70 geen bijzondere opgave, tenzij je als kind bent opgegroeid onder de rook van TataSteel natuurlijk. Waarom zou de AOW leeftijd dus voor iedereen hetzelfde moeten zijn? De discussie over wat dan wel of niet als een “zwaar” beroep kan worden aangemerkt is door allerlei veronderstellingen ingewikkeld, en leid vooral door niet meetbare factoren tot haast ondefinieerbare categorieĆ«n. Er is echter een logische oplossing om tot een gewenste differentiat...

Reacties
Een reactie posten