Met geen pen te beschrijven!

2017, 1 Februari, ‘t is alweer een werkbank woensdag. Het begin van een nieuwe maand die ik wilde aanvangen met een wat luchtigere blik op de wereld en waarin ik, ten bate mijn eigen gemoedsrust, de positieve krenten uit de pap dacht te vissen. Ik zocht naar kleine hoopgevende berichten tussen de schreeuwende krantenkoppen, keek op de “Facebook timelines” van vrienden met een vrolijke inborst en zelfs naar nepnieuws bij de daarvoor bekende leveranciers op Twitter. Het enige stukje vrolijkheid vond ik op m’n minst favoriete social media network Linked-In, waar een vage kennis met trots z’n nieuwe kantoor presenteerde, hij doet iets met bemiddeling tussen gehandicapten en gemeentelijke instellingen, een soort van adviseurs rol die hem blijkbaar geen windeieren legt gezien het luxe pand en de nieuwe Lexus als bedrijfsauto. Ik zag ook nog enige positiviteit in de talkshow, van die blonde mevrouw die maar niet kan beslissen of ze nu “Trump” op z’n Nederlands of op z’n Amerikaans moet uitspreken, over honderd miljoen Euro die de minister van bijstand heeft weten los te peuteren bij participatie pastoor Rutte, om de vierhonderdduizend kinderen in het land die onder de armoedegrens leven af en toe te laten ruiken aan hun eerste levensbehoefte. Natuurlijk wordt de ziekte, waarvan deze kinderen het symptoom zijn, niet benoemd, namelijk de complete uitholling van een sociaal systeem waardoor hun ouders bij de voedselbank het dagelijks brood moeten halen en vrijwillig het werk moeten doen op de positie van iemand die daar ooit gewoon voor betaald werd. De positiviteit die door de minister als sterrenstof van de borst geklopt werd, daalde in de huiskamer neer, vlak voor de sofa, als een berg ergernis waar geen Swifferdoekje tegenop kan. Er gebeurde gisterenavond echter iets in Nederland dat met geen pen te beschrijven is, zelfs het toetsenbord van de laptop heeft moeite om de woede te absorberen tijdens het formuleren van de christelijke boodschap die de fundamentalistische Staatkundig Gereformeerde Partij had voor het volk. Zoals wel vaker het geval is bij overtuigd en wereldvreemde religieuzen, meent de SGP dat hun eigen vorm van christendom superieur is aan alle andere richtingen en vormen van het aanbidden van verzonnen Goden. Ze claimen eerst dat het een “westerse traditie” is dat voor christenen alle mensen gelijk geschapen zijn en dus allen gelijke rechten hebben, maar dat het is geen reden om krampachtig vast te houden aan de gelijkheid van alle godsdiensten. Het is volgens de reli-mafioso’s hoogst onverstandig om alle godsdiensten over één kam te scheren en besluiten daarom hun boodschap met een verbloemde versie van een rechts-extremistische islamofobische waarschuwing voor de tsunami van “in islamitische gewaden geklede vluchtelingen”. Voor de mensen die het nog niet weten, “staatkundig gereformeerd” staat voor zoiets als christelijke sharia, waarin lijfstraffen voor kinderen en de doodstraf een “middel God’s” zijn, waar de vrouwen hun mannen ten alle tijden moeten gehoorzamen, geen stemrecht zouden moeten hebben en niet actief zouden mogen zijn in de politiek. Ja, het is een doorn in het oog van de radicale voorganger dat ze vanwege de grondwet hun partij moesten openstellen voor vrouwen, om uitsluiting van de financiële steun voor politieke partijen, lees belastinggeld, te voorkomen en vervolging wegens discriminatie te ontlopen. Nu hoort religie natuurlijk helemaal niet thuis in de politiek, maar iedere veroordeling ten aanzien van regeringen in andere landen is volkomen ridicuul en ongeloofwaardig als in je eigen land een religieuze sekte, die zichzelf boven de wet plaatst als het gaat om allerlei zogenaamde religieuze vrijheden als homo-vrije scholen, het moedwillig verspreiden van besmettelijke ziektes door het niet inenten van hun kinderen, na het veroorzaken van een ongeluk met de bijbel als verzekeringspapieren op de proppen komen, de status van politieke partij geeft in plaats dat van een criminele organisatie. Zo dat lucht op, nog even de 5e bak koffie maken, het toetsenbord laten afkoelen en een paar, vandaag af te leveren, deurtjes schuren. Het wordt een mooie dag, deze werkbank woensdag!