2017, de 36e dag. Kruimeltje na Kruimeltje, van het laatste korstje beschavings-brood, verdwijnt in de stofzuigers van populistische, roeptoeterende en haatschreeuwende, machthebbers. Het, eens uit een gemasseerde massa sociaal deeg, barmhartig water en compassie rijk gist, gebakken volkloren brood is sneetje voor sneetje verorberd door de elite die nu ook de kruimeltjes, zorgvuldig op het bord bijeen geveegd en verzameld door de rest van de samenleving, als baggeraars uit de onderste regionen van de beschaving opzuigen. Terwijl het overgrote deel van de wereld zich voedt met het meel van gemanipuleerde graansoorten heeft een klein groepje individuen pakhuizen vol met zelfverijkkend bakmeel. Een keer per jaar wordt er een bakker congres georganiseerd, ooit voor het eerst in het Nederlandse hotel Bilderberg te Oosterbeek, maar tegenwoordig veelal op mooie locaties als het Portugese Sintra, het Interalpen-Hotel in Tirol en het Ritz Carlton Hotel in Istanbul, waarbij men elkaars zoete broodjes beoordeeld en de kneepjes van het vak met elkaar deelt. Enige tijd geleden mochten ook de bakkersknechten aanschuiven op een forum bijeenkomst in Davos. Het komende bakkers congres zal in het teken staan van de apparatuur waarmee het brood wordt gebakken, naar het schijnt heeft een van de bakkersknechten de oven veel te heet gestookt wat resulteerd in te veel rook en scheuren in de schoorsteen. Ook schijnt hij zich niet te houden aan de samenstelling van het deeg, waarin een afgewogen percentage, steeds zeldzamer en duurder wordende, oude kruimels gemengd dient te worden om de kleur van het zelfverijkkend bakmeel te camoufleren. Steeds meer klanten staat de kleur, de geur en de smaak van het gemanipuleerde brood niet aan en weigeren het te eten. Ondanks de massale openlijke kritiek en het burgerlijk ongehoorzaam bakken van eigen brood, blijft de bakkersknecht de oven opstoken, zijn, niet te pruimen, zure melk brood bakken en met de deegroller en decreten om zich heen slaan als een verkrachter uit Arkansas die zijn slachtoffer aanklaagt omdat ze het product van zijn geweld heeft laten aborteren. Het is zondag en terwijl een republikeinse Christelijke mijnwerker met stoflongen, naast het bidden voor de doodstraf voor alle homo’s, abortus clinic medewerkers en moslims, in het kerkbankje ook een stille smeekbede doet voor het behoud van Obamacare, een Portugees echtpaar na de mis gelijk richting supermarkt rijdt om boodschappen te doen en een Amerikaanse wetenschapper voor het eerst zijn nieuwe onderzoeksplaats in een asielzoekers laboratorium bezoekt in Lissabon, schuift de zaagselmaker een paar voorgebakken Aldi dingetjes in de oven. Buiten waait de wind om het huis, de viervoeter schroeit haar snorharen aan het glas waarachter het ontstaan van het ontbijt plaatsvindt, de vrouw des huizes ontwaakt door de geur van versgebakken broodjes. Zondagochtend, een ochtendjas momentje op de eenzame heuvel, romantiek gaat echt niet verloren.......
De ene politieke partij wil de AOW leeftijd verlagen, de ander zelfs verhogen. Het mag duidelijk zijn dat de lichamelijke inspanningen, de zogenaamde sociale “klasse” waar toe men veroordeeld is, en het uiteindelijke budget voor een gezond leven, voor een bouwvakker, slachthuis medewerker of zelfs een ambulance hulpverlener, de weg naar een AOW op 65 jarige leeftijd al een moeilijke opgave is. Voor een politicus, podcast-journalist of “influencer” behorende tot de Millenials of zelfs Gen Z generatie lijkt een pensioengerechtigde leeftijd van 70 geen bijzondere opgave, tenzij je als kind bent opgegroeid onder de rook van TataSteel natuurlijk. Waarom zou de AOW leeftijd dus voor iedereen hetzelfde moeten zijn? De discussie over wat dan wel of niet als een “zwaar” beroep kan worden aangemerkt is door allerlei veronderstellingen ingewikkeld, en leid vooral door niet meetbare factoren tot haast ondefinieerbare categorieën. Er is echter een logische oplossing om tot een gewenste differentiat...

Reacties
Een reactie posten