Doorgaan naar hoofdcontent

Coffee, shag en een verdwaasde viervoeter..

2017, februari de 8e, een werkbank woensdag die geen ruimte zal laten om ook maar een beitel op te pakken in de werkplaats. Het was een lange nacht, het is een vroege morgen. De, niet meer zo kleine, viervoeter heeft nogal wat tijd nodig gehad om uit haar narcose te komen, werd af en toe paniekerig wakker en loopt nog steeds wat verdwaasd door het huis. Terwijl duizenden Groningers zich verenigden tijdens een fakkeltocht, om hun ongenoegen te uiten over de mensonterende praktijken van de groot gaszuigers en aardbeving producenten, bleek op de eenzame heuvel dat de laatste kop koffie van afgelopen nacht eigenlijk de eerste koffie van vandaag is en dat de lunch die we gisteren tot ons namen aan de keukentafel, van dichtbij wonende vrienden, het laatste vaste voedsel was tot nu toe. Het beloofd een drukke dag te worden met werk buitenshuis, het in toom houden van de bewegingen van de hond, het toedienen van antibiotica en vooral een korte stop bij de benzine pomp om een paar pakjes shag te halen, de spanning over de uitkomst van zo’n ingreep en de zenuwachtige uren er na, vragen nu eenmaal om stressverlagende nicotine. Terwijl vanuit het Paleis van het Zwijnen Paradijs een memo uitlekt dat de Beer van het pact op de longlist voor de Nobelprijs voor literatuur staat na aanleiding van zijn vernieuwende gedichten van 140 letters, neemt de zaagselmaker een volgend deel van de bewakingsdienst over van zijn vrouw die de vroege nachtelijke uren voor haar rekening nam. Over een paar uur zal de auto worden geladen met een af te leveren bouwwerk, wat gereedschap en een boodschappen tas. Aan het werk dus, maar eerst even de voorraad shag aanvullen, de pomphouder heeft een luxe koffie machine, dat komt wel goed....

Reacties

Populaire posts van deze blog

Een kleurrijke veer in je reet steken

De derde dag alweer in 2017. Gisteren zou je nog kunnen beschouwen als een aarzelend koude start, maar vandaag is het weer gewoon “business as usual”.  Een groot gedeelte van alle geschenken en presentjes van de afgelopen periode liggen liefdeloos, en al weer vergeten, in een hoek, een ander gedeelte al kapot in de vuilnisemmer. Volgens de normen van een autohandelaar is de waarde van het nieuwe jaar al met tientallen procenten gedaald, nee, nieuw duurt slechts maar een dag. Terwijl steeds meer economen moeten bekennen dat een alternatief sociaal en financieel beleid, zoals dat in Portugal ten uitvoer wordt gebracht, helemaal geen verdoemenis tot gevolg heeft, alternatieve energie helemaal geen utopische optie blijkt maar een reĆ«le mogelijkheid en allerlei artsen en andere deskundigen tot de conclusie komen dat het verhogen van de pensioenleeftijd achteraf veel meer nadelen dan voordelen heeft, steken, bij gebrek aan applaus, rechtse politici zichzelf dan maar een kleurrijke veer in

Een keet vol losseflodders, een beurs vol verantwoordelijkheid

Vijftien is hij, Maurice. In de regen van een gure februari dag wacht hij ongeduldig in de auto op zijn vriend Barry. De verlaagde Opel Astra is weliswaar een oud karretje, maar de drieduizend euro dure radio-installatie zorgt voor een heerlijke dreun. De afkeurende blikken van de voorbijgangers, op het parkeerterrein van de plaatselijke supermarkt, laten hem koud. De gedachte aan slimme plan om zijn vriend een kratje bier te laten kopen maakt hem alleen maar stoerder. Het feit dat hij nu niet in de schoolbanken zit, maar op de bijrijderstoel van deze gave wagen, getuigt van een zelfverzekerde volwassenheid. Zestig is hij, Ahmed. Onder een parasol, geniet hij van het zeezicht in de heerlijke februari zon. De Bentley, waarmee hij van het vliegveld werd gehaald, staat keurig in de bewaakte parkeergarage. Met een glanzende grijns op zijn gezicht nipt hij van zijn thee, leest een krant en straalt een zelfverzekerdheid uit, waaraan de Nederlandse Maurice een voorbeeld zou kunnen nemen. Het

Dualisme in een dwangbuis

“In de tweede kamer gaat alles sneller”, zei ze met een lach. Nog maar net verkozen tot de beste EuroparlementariĆ«r van 2010 en sinds de laatste verkiezingen plaatsnemend in de fractie van de VVD, komt het - klaarblijkelijk aangeboren - dualistische karakter haar in de weg te zitten. Als minister Bolleboos een contract tekent met de Amerikanen, moet ze helaas achteraf vragen stellen. Misschien gaat het in Den Haag allemaal te snel. “Ik ben er om de regering te controleren” twitterde ze als antwoord op een vraag daarover door ondergetekende. Haar ex-Europa collega Sophie stelde vast dat het toch echt een VVD minister is, die schijnbaar zonder overleg met zijn eigen partij, deze actie had ondernomen. Zal ze zich staande houden in de slangenkuil van het Haagse, dat vastbijtende, in Bodengraven opgegroeide sterke individuutje. In het Europese Parlement was ze een opvallende verschijning, samen met Sophie in ’t Veld vechtend voor onze privacy. Jammer voor D66 dat ze gekozen heeft voor de VV