2017, 26 januari. Het is zo’n ochtend waar de, gisteren voorgenomen, plannen voor de dag al vroeg worden aangepast. Het is nu niet bepaald uitnodigend om naar buiten te gaan, terug onder de warme dekens lijkt de beste optie, ware het niet dat het vooruitschuiven van al die klusjes uiteindelijk tot slapeloze nachten zou leiden. Creativiteit is moeilijk af te dwingen maar kan worden gestimuleerd door gewoon ergens aan te beginnen, tenslotte is het hele leven een wandeling in een vreemde stad waar om iedere straathoek weer iets valt te ontdekken. De houtkachel brand, gelukkig hoeven we hier nog geen roetfilter in de schoorsteen te plaatsen zoals in Duitsland, waar de burger het fijnstofprobleem van vervuilende kolencentrales en dieselmotoren geacht wordt op te lossen met een investering van duizenden euro’s, omdat grote energiemaatschappijen nu eenmaal zielige, verlieslijdende bedrijven zijn waar gefrustreerde directieleden en commissarissen met hun handen in het haar zitten omdat er weer een mooiere, snellere Bentley op de markt komt en de advocaten die ze hebben ingehuurd om het transitie process naar “groene” energie, al vrolijk in de nieuwe bolide rondrijden. Terwijl politici over de hele wereld in verwarring zijn omdat er een vakgenoot is die precies doet wat hij, in tegenstelling tot de traditie, voor de verkiezingen had aangekondigd, roept Lidl hun klanten op om de karaokeset die ze bij de supermarktketen hebben gekocht, terug te brengen. Door een defect in de stekker van de, door de Duitse firma Targage gemaakte, meezing machine kunnen gebruikers een stroomschok krijgen. Volgens een woordvoerder van Lidl is tot nog toe niemand die daadwerkelijk kan zingen gewond geraakt. Ondertussen en onder het genot van een vijfde mok met koffie, geniet de zaagselmaker nog na van de afgelopen twee avonden waarop hij en zijn lief mochten aanschuiven bij vrienden voor het diner. De afgelopen nacht was kort en koffie, in combinatie met een paracetamolletje, doen wonderen op de vroege ochtend.....
Een paar jaar geleden verliet ik Nederland, waarschijnlijk voor altijd, na de vele teleurstellingen die zich voordeden met plaatselijke overheden en de grote ambtelijke molen. Als kleine ondernemer mocht ik al weinig, werden allerlei wettelijke plichten onmogelijke obstakels en iedere kans op de vrijheid die ik nodig acht een illusie. In, toegegeven, een staat van teleurstelling en boosheid begon ik een weblog om mijn kijk op de lopende zaken uiteen te zetten. GenoegVanNederland ontsproot uit walging voor een oneerlijke overheid en de afgenomen rechten, kansen en toekomst van het individu. Genoeg van Nederland.....klinkt wat negatief misschien. Maar het is geen 'genoeg' hebben van de mensen, het landschap, het eten, vrienden, kennissen, familie enz. Het is de weerzin tegen een zogenaamd democratisch systeem, wat al jarenlang niet meer aan de omschrijving voldoet. Het is een weerzin tegen de verhoudingen, tussen de realiteit van de dagelijkse beslommeringen en de papieren waarhe...
Reacties
Een reactie posten