Met rubberlaarzen in de zwijnendrek..

2017, Dinsdag de 31e januari, de laatste dag van een maand die de geschiedenis in zal gaan als de maand van de alternatieve feiten en misschien wel de geboorte van een wereldwijde revolutie. Het zou natuurlijk ook zo kunnen zijn dat de voornemens van koning twitter tot volledige wasdom komen, in dat geval zullen er weer nieuwe monumenten worden gebouwd en er nog een paar herdenkingsdagen bij komen in de toekomst. Terwijl de zaagselmaker moeite moet doen om, na een productieve maandag in de werkplaats, z’n rug en armen in een ongemakkelijke positie te manoeuvreren om de veters van z’n schoenen te kunnen strikken, blijkt voor een Amerikaanse douaneambtenaar van Oostenrijkse komaf, het in de boeien slaan van een vijfjarige kleuter een koud kunstje. Ondertussen wordt de waarnemend procureur-generaal van het zwijnenparadijs ontslagen omdat ze het als haar taak zag om om de Grondwet te handhaven en staan Nederlandse bankiers van ING en ABN-Amro, met de pijpen van hun maatpak in speciale lieslaarzen, te bewonderen hoe tienduizenden hectares Canadees bos veranderd in een zwart landschap van dampend gif en teer. Ze krijgen het al warm van het vooruitzicht om te mogen investeren in een duizenden kilometers lange pijpleiding die de geproduceerde olie in een rechte lijn, met een spoor van natuur en drinkwater bedreigende vernielingen, naar de raffinaderijen in het zwijnenparadijs pompen. Terwijl Nederland nu ook een eigen blonde, talkshow kruk plakkende, zwijn-beleid verdedigster heeft, die in een tafel debatje met, een onverklaarbaar steeds aantrekkelijker wordend, ex-politica, de televisiekijkers, totaal gevoelloos voor de principiële mensenrechten, probeerde te overtuigen dat je, tijdens het vluchten voor vallende bommen en moordende terroristen, best wel even drie maanden kunt wachten. Gelukkig heeft deze houtbewerker z’n werkplaats nog om zich in terug te trekken, de muren van het 200 jaar oude gebouwtje zijn een meter dik en door het geïsoleerde stalen dak is er een wifi, G3 of G4 verbinding die binnendringt en blijft de confrontatie met alle wereldse ellende beperkt tot het nieuws, dat via de laptop tijdens het koffie ritueel in de morgen, voorbij komt. Dat wil zeggen, als ik niet met m’n hoofd onder de tafel vast zit omdat de buiging weer eens te diep was bij het schoenen strikken.....