2017, maandag de 30e januari, de eerste dag na een weekend vol ontluisterend nieuws en angstaanjagende toekomstbeelden. Ondanks de Hitleriaanse oproep van Trump aan het groepje rijke elite, die hij z’n vrienden noemt, om ieder media bedrijf op te kopen en iedere journalist, die ook maar enige vorm van kritiek op de verzonnen waarheid heeft, te ontslaan en zijn blonde spreekstalmeesteres verkondigd dat ze een lijstje heeft met alle journalisten, wetenschappers en bestuurders die zich niet aan de alternatieve feiten willen conformeren, staan op de vliegvelden en grensovergangen functionarissen klaar om, recht tegen de grondwettelijk vastgelegde normen en zekerheden in, de orders van koning twitter uit te voeren. Blijkbaar voeren ze, zonder enig twijfelen, de racistische en discriminerende taken uit, alsof een lang gekoesterde wens om lid te zijn van het etnisch zuiveringscommando uitkomt. Maar uit de vlammen van de eerste moskeeën die in brand staan ontluikt zich een massaal protest, marcheren advocaten, onder begeleiding een van steeds groter wordende massa, richting de plaatsen van onheil om de slachtoffers te ondersteunen en proberen rechters, die dus ook op het beroemde lijstje worden bijgeschreven, met de grondwet in hun hand het tij te keren. Ondertussen schaart een jonge vrouw, dochter van de voormalige president, zich onder de protesterende massa tegen die Dakota pijplijn en belt de Duitse Premier met het zwijnen paradijs, het voormalige Witte Huis, om internationale verdragen en wetten uit te leggen, die echter niet doordringen omdat de oren van de beer van de toom, bij gebrek aan de vrijheid van z’n knuistjes die ferm onder bedwang worden gehouden, tussen de dijen van de Engelse Premier geklemd zitten. Er is dus hoop, ja, al is het alleen maar op een herhaling van de geschiedenis waarin het verzet uiteindelijk toch won van de collaborateurs, al mag je daarbij van politieke leiders niet te veel verwachten. Terwijl er in Italië “liga leiders” zijn die de ontwikkelingen vereren, het Amerikaanse leger wat raketten en granaten heeft afgevuurd in Jemen omdat de aanvoer vanuit de vaderlandse fabrieken in de file staat, de Chinezen hun wapens op schietafstand plaatsen van het land dat ze zojuist heeft verslagen in de top 10 van het mensenrechten schenden, hebben de Nederlandse terreurbestrijders hun focus verlegd naar, vrolijke deuntjes spelende, klarinettisten in de metro. Wellicht is het een teken aan de wand, misschien moeten die twee vrije kamers in dat huisje op eenzame heuvel wel gereserveerd worden voor kunstenaars, poëten of muzikanten op de vlucht voor de anti-vrolijkheid politie....
Reacties
Een reactie posten