2017, Vrijdag de 27e Januari. Terwijl een Gambiaanse jongeman, in Venetië, verdrinkt onder het toeziend oog van een filmende en foto makende massa toeristen, net zoals het “gewone volk” in grote getalen bloederige en mensonterende social-media plaatjes probeert te maken als hulpdiensten levens proberen te redden, verzuipt de Nederlandse minister van justitie, politie, terreurbestrijding en doofpot verering in een poel van politieke drek. Nee, ondanks het spreekwoord “als het kalf verdronken is dempt men de put”, blijft de zwavelgeur opborrelen vanuit de klei en kan zelfs de hoog opgetrokken muur rond de bron van alle ellende, gefinancierd met een miljoen of 7 aan belastinggeld niet verhinderen dat er telkens weer residuen van giftige brouwsels neerslaan op het rode pluche. Cement bestaande uit vervuilde glibberigheid, drijfzand en hypocrisy, gemixt in een rechts draaiende betonmolen, mag dan plakkerig zijn, maar het houdt de stenen niet bij elkaar. Ondertussen brengt een opa de krant rond, dat deed hij vroeger als kleine jongen ook, om te sparen voor een nieuwe fiets, nu om aan het eind van de maand ook nog wat eten op tafel te hebben en het te betalen eigen risico in de gezondheidszorg af te dekken. Op de eenzame heuvel is de vrieskou verdreven door de regen en laat de wintervoorraad stookhout angstvallig grote leegtes achter onder het afdak. Terwijl de schizofreen Dijsselbloem, voorzitter van de Eurogroup en minister van financiën der lage landen, maar niet kan beslissen of hij nu nog het beleid van zijn Premier, de eigenaar van de bovengenoemde put, moet verdedigen of dat van zijn partijleider die eveneens als gespleten persoonlijkheid, gelijk een wasmachine schakelaar links- of rechtsom draait, afhankelijk van zijn rol als huidige minister van sociale zaken of oppositieleider van een tot splinterpartij gereduceerde coalitiepartner van het grote kapitaal. Ondanks dat de Portugese regering bewijst dat het huidige beleid, tegen de stroom van, internationale hielen likkende, kapitaal kerk aanhangende, sociale voorzieningen afbrekende, ex-studenten en loge-leden in, z’n vruchten afwerpt met een economische groei van 1.6 procent ten opzichte van het derde kwartaal van 2016, overigens de hoogste stijging in de hele Europese Unie, de werkloosheid tot 10. 8 procent wist terug te dringen, een laagterecord sinds vijf jaar en het begrotingstekort terug bracht tot ongeveer 2. 5%, een daling van 4,4% in 2015, blijft Dijsselbloem volhouden dat de Portugezen meer moeten privatiseren, meer moeten bezuinigen en hervormen. De arme man heeft er helemaal niets van begrepen en ziet met lede ogen toe dat een alternatief beleid te opzichte van de Europese rechtse wind, voorkomt dat types als Wilders of LePen een kans krijgen het volk te mennen en dat een van de meest aantrekkelijke toeristen bestemmingen wereldwijd, netjes de betalingen aan de EU voldoet. Het enige dat rest is er zo min mogelijk aandacht te besteden, kiezers in andere lidstaten zouden zomaar op ideeën kunnen komen. Het optimisme heeft Casa Agradavel nog niet bereikt, sterker nog, de straat waarover het zou moeten aankomen is slechts een smal karrepad met gaten en nu, vandaag, ook diepe plassen. Er wordt echter aan gewerkt, langzaam, meter voor meter.....
Een paar jaar geleden verliet ik Nederland, waarschijnlijk voor altijd, na de vele teleurstellingen die zich voordeden met plaatselijke overheden en de grote ambtelijke molen. Als kleine ondernemer mocht ik al weinig, werden allerlei wettelijke plichten onmogelijke obstakels en iedere kans op de vrijheid die ik nodig acht een illusie. In, toegegeven, een staat van teleurstelling en boosheid begon ik een weblog om mijn kijk op de lopende zaken uiteen te zetten. GenoegVanNederland ontsproot uit walging voor een oneerlijke overheid en de afgenomen rechten, kansen en toekomst van het individu. Genoeg van Nederland.....klinkt wat negatief misschien. Maar het is geen 'genoeg' hebben van de mensen, het landschap, het eten, vrienden, kennissen, familie enz. Het is de weerzin tegen een zogenaamd democratisch systeem, wat al jarenlang niet meer aan de omschrijving voldoet. Het is een weerzin tegen de verhoudingen, tussen de realiteit van de dagelijkse beslommeringen en de papieren waarhe...
Reacties
Een reactie posten