2017, de elfde, werkbank woensdag. Terwijl de Nederlandse politieke partij Groen-Links toch nog verbaasd is dat ze de groenste partij van Nederland zijn, en er mensen zijn die dat tweede deel van hun naam ook wel eens in een vergelijkbaar rijtje zouden willen zien, gaat koning winter lekker z’n gang in het oosten van Europa. Ondertussen bakkeleien een paar streng gelovigen over wie de nieuwe ark mag besturen en later z’n dochter mag neuken om de wereld weer te bevolken, verbleekt het aanzien van de populistische brievenbus plassers als ijsschotsen op de Donau tijdens een gouden regenbui en gaat een idioot die denkt dat inentingen leiden tot autisme de vaccinatie commissie, binnen de nieuwe Amerikaanse regering, voorzitten. Terwijl Catweazle op 93 jarige leeftijd z’n eerste berichtje op Twitter plaatst, een vijftienjarige jongen in Limburgse Heerlen zelfmoord pleegde vanwege de aanhoudende pesterijen van leeftijdsgenoten, de jongeman die, vanuit zijn superioriteitsgevoel, negen donker gepigmenteerde kerkgangers doodschoot, onvrijwillig het leven zal moeten verlaten, heeft de Royal Albert Hall, in Londen, een loge vlak bij die van het koninklijke familie, te koop. Je moet wel geldig Brits paspoort bezitten, want je zou zomaar een investering kunnen doen achter gesloten slagbomen, oh en wat geld meebrengen voor dat plekje in de buurt van de Britse koningin: 3 miljoen euro. Ondertussen moeten de chinezen leren om in plaats van rechts op de roltrap te staan voortaan links plaats te nemen, gewoon om dat de slijtage zich wel erg aan de rechterkant manifesteerde, maar da’s meestal met rechtse dingen. Tussen de regenbuien en koude rukwinden door, loopt een houtbewerker in Portugal rondjes van de keukendeur, via de werkplaats deur naar de toilet deur om vervolgens te bemerken dat de droogtijd van houtlijm langer duurt dan het drinken van een beker koffie. De woensdagse werkbank ligt vol, vol met niet opgedroogde constructies die eigenlijk op weg zouden moeten zijn naar hun bestemming. Terwijl het antwoord op de vraag waarom die Ark waarschijnlijk nooit af komt, plotseling begint te dagen, staat de volgende bak koffie al weer op tafel....
Een paar jaar geleden verliet ik Nederland, waarschijnlijk voor altijd, na de vele teleurstellingen die zich voordeden met plaatselijke overheden en de grote ambtelijke molen. Als kleine ondernemer mocht ik al weinig, werden allerlei wettelijke plichten onmogelijke obstakels en iedere kans op de vrijheid die ik nodig acht een illusie. In, toegegeven, een staat van teleurstelling en boosheid begon ik een weblog om mijn kijk op de lopende zaken uiteen te zetten. GenoegVanNederland ontsproot uit walging voor een oneerlijke overheid en de afgenomen rechten, kansen en toekomst van het individu. Genoeg van Nederland.....klinkt wat negatief misschien. Maar het is geen 'genoeg' hebben van de mensen, het landschap, het eten, vrienden, kennissen, familie enz. Het is de weerzin tegen een zogenaamd democratisch systeem, wat al jarenlang niet meer aan de omschrijving voldoet. Het is een weerzin tegen de verhoudingen, tussen de realiteit van de dagelijkse beslommeringen en de papieren waarhe...
Reacties
Een reactie posten