2017, Dag 6, gewoon een vrijdag waarop half Nederland teleurgesteld wakker wordt omdat de vorst niet de gewenste resultaten heeft opgeleverd de afgelopen nacht. De eendjes zwemmen nog rondjes in de waterige oppervlakte van de ijsbanen, terwijl er zo’n tweeduizend rechtgeaarde burgers trots het bedankbriefje van de belastingdienst op de deurmat vinden omdat ze zo vriendelijk waren een familielid, buurman of voormalige vriendin aan te geven als fraudeur. Niet dat er echt veel bewezen werd van die beschuldigingen omdat het meestal pesterijen bleken uit rancune of afgunst, ja, tijdens een burenruzie of echtscheiding is de belastingdienst een trouwe bondgenoot, anders dan wanneer het gaat om internationale kapitaalkrachtige belastingontduikers. Met de zelfde snelheid als een naakte vrouw in een gestolen politiewagen over de Interstate-8 in het Amerikaanse Maricopa County de achtervolgende sheriff, in een geleende auto, probeerde te ontvluchten, is beroeps racist Marine Le Pen plotseling van gedachte veranderd en wil het lidmaatschap van de EU heronderhandelen en in de euro blijven in plaats van het Britse voorbeeld te volgen. Ondanks dat sommige bankiers tot de conclusie komen dat de economische gevolgen wel meevallen, maar het tegelijkertijd duidelijk wordt dat het voor het asiel en vreemdelingen probleem helemaal geen oplossing is, besluiten de Franse Nationalisten hun vreemdelingenhaat op een andere manier te kanaliseren. Ondertussen groeit het consumenten vertrouwen in Portugal gestaag en kijken steeds meer mensen met een hoopvolle blik naar de toekomst. Niet omdat het daadwerkelijk veel beter gaat, maar gewoon omdat politieke leiders positiviteit uitstralen in plaats van populistische bangmakerij en beschuldigende vingers richting bepaalde bevolkingsgroepen. Terwijl Republikeinse officials melden dat Trump de “Mexicaanse muur” toch zelf gaat betalen en de zoveelste Obama basher een crowdfund actie start om de behandeling van z’n kanker te kunnen betalen, ligt de plaatselijke vrijdagmorgen markt hier vol met “organische” en “biologische” groenten en fruit voor eerlijke prijzen, wordt er genoten van geroosterde kastanjes of een stuk gegrilde kip en koopt een positief ingestelde immigrant een paar nieuwe schoenen met 3 witte streepjes op de zijkant, betaalbaar nep natuurlijk, maar daar wordt tenslotte ook genoeg van geproduceerd op de wereld.
Een paar jaar geleden verliet ik Nederland, waarschijnlijk voor altijd, na de vele teleurstellingen die zich voordeden met plaatselijke overheden en de grote ambtelijke molen. Als kleine ondernemer mocht ik al weinig, werden allerlei wettelijke plichten onmogelijke obstakels en iedere kans op de vrijheid die ik nodig acht een illusie. In, toegegeven, een staat van teleurstelling en boosheid begon ik een weblog om mijn kijk op de lopende zaken uiteen te zetten. GenoegVanNederland ontsproot uit walging voor een oneerlijke overheid en de afgenomen rechten, kansen en toekomst van het individu. Genoeg van Nederland.....klinkt wat negatief misschien. Maar het is geen 'genoeg' hebben van de mensen, het landschap, het eten, vrienden, kennissen, familie enz. Het is de weerzin tegen een zogenaamd democratisch systeem, wat al jarenlang niet meer aan de omschrijving voldoet. Het is een weerzin tegen de verhoudingen, tussen de realiteit van de dagelijkse beslommeringen en de papieren waarhe...
Reacties
Een reactie posten