Doorgaan naar hoofdcontent

8 januari 2014, Over een afwijking naar rechts, nieuwe banden en 15.000 zorgbehoevenden.

En dan wordt je wakker op 8 januari. Het lijkt een routine te worden, dat om 5 uur opstaan. Het is stil buiten. Voor het eerst in weken geen regen, geen hagelstenen tegen de ruiten, geen harde wind die de rook van de houtkachel terug blaast in de schoorsteen. Zo is het heerlijk wakker worden. Even een paar stappen lopen, even de botten weer in elkaar laten zakken en dan de fluitketel op het gasstel. Onder het genot van een, uit het 50 gram wegend pakje Golden Virginia shag dat door de accijnsverhoging nu 7,50 kost, gedraaid shaggie en een mok koffie is de stilte van de vroege ochtend een welkome bijkomstigheid bij het langzaam ontwaken. De wijde wereld ligt in de verte achter de bergen, slechts het ongeïnformeerde nu is wat rest in onze cocon op de heuveltop. Het duurt een half uurtje, dat gevoel van afgeschermd zijn. Na het dagelijkse retourtje station, onderbroken door een abatanado bij meneer Costa, blijkt bij thuiskomst de realiteit al weer volop in bedrijf te zijn.

Het “verde e outras” gekleurde Iveco busje blijkt sinds enige tijd een eigen wil te hebben. De afwijking naar rechts nam zorgwekkende vormen aan, en dat is iets waarmee niet te leven valt. Het dagelijks gebruik maken van de door ons omgedoopte, al jaren niet onderhouden en derhalve veel valkuil tellende, Rua Principal tot “Rua de Grande Vibration”, die ons dorp verbindt met de buitenwereld, heeft zijn tol geëist. Twee nieuwe voorbanden, vier nieuwe schokdempers.

Die schokdempers moeten nog maar even wachten. De banden lieten geen uitstel toe en zodoende stond de voiture om negen uur opgekrikt bij de bandenspecialist. Enige dagen geleden was de conclusie; gebroken bewapening in de linker voorband, met andere woorden, de gevlochten staaldraden in het rubber hadden het begeven, gevolg een bult op het rijvlak. 188 Euro, eigenlijk het totale voedsel en rookbudget voor de gehele maand. Je kunt het probleem echter niet ontkennen noch verdringen, twee nieuwe banden en zeer zuinig aandoen is de enige oplossing. En nee, we zullen de bakker zijn geld voor de bezorgde broodjes niet onthouden, we kunnen de rekeningen voor elektra en water niet weg moffelen en de Portugese spoorwegen willen toch echt dat je de maandkaart van te voren betaald. Zo gaat dat bij “normale” mensen. We zijn geen overheid op politieke partij die problemen kunnen oplossing door ze domweg voor niet bestaand te verklaren.

Ruim 15.000 Nederlandse hoogbejaarden die een jaar geleden nog recht hadden op een bed in een verzorgingshuis moeten dit jaar noodgedwongen thuis blijven wonen. Honderden verzorgingshuizen sluiten. Hulpverleners en deskundigen houden hun hart vast.
Sinds een week komen ouderen met de indicatie zorgzwaartepakket dat twee weken geleden nog goed genoeg was voor een plaatsje in een verzorgingshuis, er nu niet meer in. Dat zijn veelal 80-plussers die moeilijk ter been zijn, weleens iets vergeten, hulp nodig hebben bij het uit bed komen, bij het douchen of de maaltijd. De maatschappij was het eens met een opname in een verzorgingshuis waar deze bejaarden de juiste hulp zouden krijgen, maar volgens de nieuwe normen zijn ze plotseling gezond genoeg om met de nodige thuiszorg zelfstandig te blijven wonen.


Stel dat ieder individu in zijn of haar persoonlijke beslommeringen zich er met die instelling vanaf zou maken. Gewoon net doen alsof problemen, rekeningen, afspraken en ziektes niet bestaan. Als het budget krap wordt gewoon doorgaan als altijd en zaken die geld kosten onder het tapijt schuiven. Gewoon een voorbeeld nemen aan de mensen die een voorbeeldfunctie hebben namelijk onze politici en regering. Als 15.000 mensen een bepaalde vorm van zorg nodig hebben is het gewoon een kwestie van de norm veranderen, net zoals de banden op een auto, die moeten 3mm profiel hebben en rond zijn, zonder bulten en beschadigingen, maar omdat het budgettair even niet uitkomt, verlagen we de norm van veiligheid. Alle belangrijke zaken ontkennen om onze eigen levensstijl maar in stand te houden. Zo doen Rutte en z'n rechtsche makkers dat ook, en die worden geacht het goede voorbeeld te geven. Goed voorbeeld doet volgen!

Een afwijking naar rechts dus. Dat is nooit goed, want bij het even los laten van het stuur, rijdend op de snelweg naar de toekomst, beland je gegarandeerd in de berm of nog erger in de liberale greppel. De bus heeft nu dus 2 nieuwe banden, binnenkort wordt hij door een meneer in witte jas onderworpen aan de IPO (APK) keuring. Hij zal nog wel wat onvolkomenheden vinden, maar dan zeg ik gewoon dat ik vanwege financiële overwegingen vindt dat de norm moet worden veranderd. Als ik hem de beredenering van een overheid als de Nederlandse vertel zal hij het zeker met me eens zijn, of misschien ook niet....

Reacties

Populaire posts van deze blog

Die andere AOW oplossing

De ene politieke partij wil de AOW leeftijd verlagen, de ander zelfs verhogen. Het mag duidelijk zijn dat de lichamelijke inspanningen, de zogenaamde sociale “klasse” waar toe men veroordeeld is, en het uiteindelijke budget voor een gezond leven, voor een bouwvakker, slachthuis medewerker of zelfs een ambulance hulpverlener, de weg naar een AOW op 65 jarige leeftijd al een moeilijke opgave is. Voor een politicus, podcast-journalist of “influencer” behorende tot de Millenials of zelfs Gen Z generatie lijkt een pensioengerechtigde leeftijd van 70 geen bijzondere opgave, tenzij je als kind bent opgegroeid onder de rook van TataSteel natuurlijk. Waarom zou de AOW leeftijd dus voor iedereen hetzelfde moeten zijn? De discussie over wat dan wel of niet als een “zwaar” beroep kan worden aangemerkt is door allerlei veronderstellingen ingewikkeld, en leid vooral door niet meetbare factoren tot haast ondefinieerbare categorieën. Er is echter een logische oplossing om tot een gewenste differentiat...

Het 90 dagen experiment.

Het was een experiment. Een persoonlijke zoektocht naar antwoorden, naar bevestiging van veronderstelde zekerheden en ogenschijnlijke waarheden. Het zouden negentig stille dagen worden met slechts de onontkoombare dagelijkse beslommeringen en wekelijks repeterende rituelen, die het leven zelf nu eenmaal met zich meebrengen. De hittegolf die deze zomer al vroeg in alle hevigheid een verlammende uitwerking had op het dagelijks functioneren en dit jaar voor het eerst, in zowel temperaturen als in volharding, extreme records zou breken, maakte ieder excuus voor een persoonlijke, welbewust gekozen, reflecterende stilstand overbodig. Alle wereldse exponenten van communicatie, werden gedempt, of op z'n mist tot een minimum beperkt. Een huis, een tuin, een man en een vrouw met hun twee viervoeters. Geen wekelijke YouTube video over de avonturen in de werkplaats, geen Instagram bijdrages, geen uitgebreide meningen en reacties op sociale media berichten, geen overbodige verplaatsingen, maar ...

2025, Dit is het dan, 15 Januari. Woord van de dag: onderduiken

Terwijl bij een grootschalige politieactie tegen mensenhandel, de Portugese politie 28 mensen – waaronder werkgevers - arresteerde en minstens 100 migranten bevrijdde, die op boerderijen in de zuidelijke regio Baixo Alentejo werkten, blijken de ongebreidelde leugens over de gefantaseerde vrijspraak van Trump, via het propaganda kanaal van een Zuid-Afrikaanse miljardair, ook in Nederland klakkeloos te worden verspreid op, het nu ook feiten vrije, Facebook. Nu extreem Rechts, en zelfs het fasisme, een voet tussen de deur hebben binnen de Europese democratieen valt het nog maar te bezien hoeveel aanhangers van bijvoorbeeld Wilders, Le Pen, of Orban zich zullen manifesteren als hun dromen uitkomen. De vaak angstige witte mannetjes, reeds in het laatste kwart van hun – net niet geslaagde – leven, thuis vaak gedomineerd door een sterkere vrouw, zullen waarschijnlijk al snel de route van de minste weerstand kiezen. Zoals de Amerikaanse extreme rednecks al klaar staan om de, door Trump en z...