Doorgaan naar hoofdcontent

Pyromanen Deportatie

Met de arrestatie van de 32-jarige Marco Cardoso uit Castro Daire en een 16-jarige jongen uit Rio de Loba zitten momenteel in totaal tien mogelijke Portugese bosbrandstichters in voorarrest. Terwijl de Portugese 4-mast schoener Santa Maria Manuela mee vaarde in de Amsterdam Sail-In parade, een belangrijk moment voor de mensen van Pascoal & Filhos, het bedrijf dat het voormalig kabeljauw-schip restaureerde, wordt Marco Cardoso ervan verdacht de brand in Moledo te hebben aangestoken die meer dan duizend hectare bos in vlammen op deed gaan en een schade van meer dan zes ton veroorzaakte.

Water en vuur, twee elementen die elkaar bestrijden, versterken en soms zelfs nodig hebben. Veel van de bosbranden zijn aanvankelijk gecontroleerd aangestoken om de bodem vrij te maken van struiken en planten. Het vergemakkelijkt de “oogst” van het hout, benodigd voor het maken van bijvoorbeeld scheepsmasten. De Santa Maria Manuela, gebouwd in Lissabon in 1937, maakte vroeger deel uit van de “Portuguese White Fleet”, de vloot die de wateren van de Noordzee trotseerde op zoek naar de in Portugal zo geliefde bacalhau. In 1993 zag het er naar uit dat het schip gesloopt zou worden, maar dankzij de Fundação Santa Maria Manuela werd het gered. Zestien jaar lang werkte Pascoal & Fihos aan de restauratie van het zwaar beschadigde schip, dat in mei van dit jaar voor het eerst weer te water werd gelaten.

Toen Marco Cardoso de rechtbank werd binnengeleid wachtte hem een woedende menigte, die hem zelfs met de dood bedreigde. De woede van de dorpelingen richtte zich eveneens op de autoriteiten, aangezien de man in 2005 ook voor brandstichting gearresteerd werd. Ze zijn woedend dat de man alleen de weekenden door moest brengen in de gevangenis, terwijl hij op weekdagen gewoon thuis mocht zijn. Hij maakte gebruik van het elektronisch huisarrest, wat hem kennelijk niet verhinderde opnieuw brand te stichten. In Nederland zou zo’n persoon toch op z’n minste TBS worden opgelegd, om hem te behandelen en zijn aanstekingsdrang te doorgronden en eventueel therapeutisch te verminderen. Misschien zou een varende gevangenis voor de mensen die zijn opgepakt voor het aansteken van een bosbrand een uitkomst bieden. De Santa Maria Manuela is nu alleen nog bedoeld als toeristische attractie, maar zou natuurlijk als “werkstraf” schip kunnen worden ingezet.

Al dat “vuur” kan tenslotte het best bestreden worden met heel veel water. Dankzij de daling van de temperatuur was gisteren de rustigste dag van de maand voor de Portugese brandweer. Er werden “slechts” 236 nieuwe meldingen van bosbrand geregistreerd. Soms ontstaat zo’n brand door onachtzaamheid van een vakantieganger maar veelal is het een gevolg van de kronkelende hersenen van een pyromaan. Als land waar de scheepvaart een grote rol speelde, en nog altijd speelt, kon Portugal natuurlijk niet ontbreken op Sail Amsterdam. Als groot voorbeeld voor Balkenende en z’n VOC, waren de Portugezen uiterst bekwaam in het zeeroven, slaven vervoeren en deden in niets onder voor hun Nederlandse collega’s.

Misschien dat de slag om strenger straffen door de PVV en de VVD tot uiting kan komen in het ouderwetse kielhalen, en transporteren van ongewenste vreemdelingen per historisch schip. Gewoon Balkenende’s adviezen opvolgen en weer de glorie tijden van deportatie laten herleven. Met de deelname aan de schepen parade in Lissabon ter ere van de Paus in mei en de North Sea Tall Ships Regatta 2010 van Londen naar IJmuiden waaraan de Santa Maria Manuela sinds de tewaterlating heeft bijgedragen, is er genoeg ervaring opgedaan. Nu het schip in Nederland is en binnenkort terug vaart naar Lissabon, had ik op z’n minst een verzoek verwacht van Wilders om in de nationale wateren van Marokko even wat “pakketjes” af te leveren. Het moet ook mogelijk zijn om via wat kanalen en via de Westerwoldse A een dergelijk bootje vanaf Veendam het zeegat uit te sturen, maar dan moeten ze die pyromaan daar eerst wel te pakken krijgen.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Passie voor Nederland

Een paar jaar geleden verliet ik Nederland, waarschijnlijk voor altijd, na de vele teleurstellingen die zich voordeden met plaatselijke overheden en de grote ambtelijke molen. Als kleine ondernemer mocht ik al weinig, werden allerlei wettelijke plichten onmogelijke obstakels en iedere kans op de vrijheid die ik nodig acht een illusie. In, toegegeven, een staat van teleurstelling en boosheid begon ik een weblog om mijn kijk op de lopende zaken uiteen te zetten. GenoegVanNederland ontsproot uit walging voor een oneerlijke overheid en de afgenomen rechten, kansen en toekomst van het individu. Genoeg van Nederland.....klinkt wat negatief misschien. Maar het is geen 'genoeg' hebben van de mensen, het landschap, het eten, vrienden, kennissen, familie enz. Het is de weerzin tegen een zogenaamd democratisch systeem, wat al jarenlang niet meer aan de omschrijving voldoet. Het is een weerzin tegen de verhoudingen, tussen de realiteit van de dagelijkse beslommeringen en de papieren waarhe...

Een groen gezin versus Femke’s opvattingen.

CO2 is de norm waartegen alles wordt gespiegeld. In dit moment van de culturele geschiedenis, waar in alle onderwerpen van gesprek aan elkaar worden gekoppeld door een overkoepelend thema, bereikt de emancipatie van de mens z’n hoogtepunt. Het is nog maar een paar jaar geleden dat, geitenwolsokken dragende, milieu bewuste lieden als onaangepast en alternatief werden bestempeld. Diverse “onbegrepen” individualisten emigreerden naar het platteland en, bij gebrek aan mogelijkheden, naar andere plaatsen op de wereld. Met een eigen biologische moestuin, zonne-energie, aardwarmte, kleinvee en in de ideologische setting zelfs compleet self-supporting bouwden ze een levenswijze, die door het gros werd omschreven als “idiotologie”. Maar nu kwam de “crisis”. Al jarenlang werden de kosten van gas, elektriciteit, olie en dagelijkse boodschappen steeds hoger, mede door allerlei belasting technische regeltjes en onderwaardering van de zo beminde Nederlandse gulden. Geld wordt steeds schaarser en pri...

Zondagse Boodschappen

Zomaar een zondag, in mijn huidige woonplaats te midden van de Portugese natuur. Meneer de Pastoor opent de deuren van de kerk en na enkele minuten is deze vol met katholieke dorpsgenoten. Na de dienst, loopt iedereen naar de overkant van het plein, waar de plaatselijke kroeg al een tijdje open is. Koffie met een likeurtje, het gesprek van de dag en dan naar huis. Na de lunch (die hier tussen 13 en 15 uur wordt genuttigd) stappen velen in de auto en gaan boodschappen doen bij één van de grote supermarkten in de omgeving. Ja, ondanks de overwegend conservatief katholieke instelling, zijn in Portugal de supermarkten, winkels en winkelcentra gewoon open op zondag. Met uitzondering van kerstdag (want een 2e kerstdag is hier niet aan de orde), nieuwjaarsdag en de “dag van de republiek” zijn de bedrijven hier zeven dagen per week in touw. De meesten iedere dag tot 21.00 uur, maar je moet er niet van opkijken dat een winkelcentrum zondagavond om 23.00 uur nog open is. Men respecteert de geloo...