Doorgaan naar hoofdcontent

Ground Zero’s zonder alleenrecht.

In Alcochete, een plaats aan de zuidelijke oever van de Taag, staat een standbeeld van de veertiende koning van Portugal, Dom Manuel I. Op 31 mei 1469 werd Manuel in deze plaats geboren. Zijn regeringsperiode komt overeen met het moment dat Portugal één van de rijkste, sterkste en belangrijkste landen ter wereld was. In New York is een lege plek die herinnerd aan 9/11 zoals ze dat noemen, uit een tijd dat de USA één van de machtigste landen van de wereld pretendeerde te zijn.

Manuel I had zijn zinnen gezet op een huwelijk met de Spaanse prinses, Isabel van Aragón, dochter van de “Katholieke Koningen”, Ferdinand en Isabella. Die gingen hiermee akkoord, maar stelden wel de voorwaarde dat hij hun voorbeeld zou volgen in het verdrijven van de joden. In de jaren van zijn voorganger João II waren de joden die uit Spanje moesten vluchten opgevangen in Portugal, waardoor de joodse bevolking met tienduizenden had toegenomen. Manuel I, die weliswaar een zeer katholiek man was, zag hen niet als een last, maar als een waardevolle aanvulling voor Portugal en had dus moeite zich bij deze voorwaarde neer te leggen. Bloomberg, burgermeester van New York had het zelfde gevoel ten opzichte van de Islamieten, die woonden en werkten in zijn stad. Levend in het land van de ultieme vrijheden, zolang je maar overtuigd christen, blank en republikein bent, probeerde hij de scheiding tussen staat en kerk overeind te houden.

Aanvankelijk hoopte Manuel I dit probleem op te lossen door in 1497 tot gedwongen bekeringen over te gaan. Ondanks de gematigdheid van hem in deze kwestie ontstonden toch de eerste tekenen van Jodenvervolging. In 1506 werden verschillende joden in Lissabon vermoord (de Massacre de Lisboa) en ook gaf Manuel I opdracht aan zijn ambassadeur in Rome een aanvraag te doen voor het oprichten van een Inquisitie, zoals Spanje ook had. Deze werd uiteindelijk opgericht na zijn dood, in 1540. 20.000 Joden wilden emigreren; een groot deel werd door een list daartoe verhinderd en na afloop van de gestelde limiet tot slaven verklaard.

New York heeft de zelfde moordpartijen meegemaakt, en de complete autochtone bevolking werd uitgemoord, gedwongen bekeerd of opgesloten in reservaten. Op de plek waar eens tipi’s stonden en Moeder-natuur werd vereerd, werden kathedralen en gebedshuizen gebouwd.

De Sinagoga in mijn stad Tomar werd gebouwd in het midden van de 15e eeuw. Aan de korte geschiedenis als een joodse cultus plaats kwam dus een einde in 1496. De synagoge werd ontzet om in gebruik te worden genomen als christelijke kerk, later een gevangenis, en uiteindelijk als een opslagschuur voor hooi. Samuel Schwartz, een Joodse ingenieur uit Polen, kocht het gebouw in 1923. Na een liefdevolle restauratie en herinrichting, schonk hij het aan de Portugese staat in 1939. Schwartz en zijn vrouw kregen in ruil het Portugese burgerschap en bescherming tijdens de tweede wereld oorlog. De synagoge is nu een nationaal monument en museum. Op steenworp afstand staat de Grote Kathedraal en diverse andere kerken, van de Katholieke overheersers die eens zo gruwelijk een einde maakten aan de Joodse gemeenschap in Tomar. De oudste overgebleven synagoge in Portugal, nog steeds goed onderhouden door een van de twee resterende Joodse families in de stad, staat in schril contrast met de weelde en rijkdom van de Katholieke gebouwen. Toch is het een markering in de stad, met 13-14 eeuw graf stenen evenals Heilige items geschonken door joodse gemeenschappen over de hele wereld. Het weerspiegelt ons hoe grondig die verdrijving van de Joden en hun godsdienst werd uitgevoerd meer dan vijf eeuwen geleden.

Natuurlijk wordt er niets geleerd van de geschiedenis. De Katholieken vervolgden de Joden door de eeuwen heen. Tijdens het dieptepunt in 1940-45, met de Nazi machine kwam de grootste aanslag, maar resulteerde uiteindelijk in een aparte status van het Joodse volk, die geen enkele tegenspraak meer duld, op straffe van een beschuldiging van antisemitisme. Het uitsluiten van Islamieten in de samenleving, het verbieden van moskeeën en het beoordelen van deze bevolkingsgroep op de daden van enkele extremisten doet de geschiedenis herhalen. Een moderne inquisitie zal net als in de geschiedenis de status van de vervolgden verhogen. De conservatieve elite in de USA is bang voor de Islam, net zo bang als de autochtone bevolking was tijdens de tijden dat hun voorvaderen onrechtmatig een kompleet continent innamen. Er zijn nog maar weinig echte Amerikanen, en die hebben niets te vertellen, zitten opgesloten in reservaten, en wordt het onmogelijk gemaakt hun eigen taal te spreken, hun geloof te belijden en hun cultuur te behouden.

Zodra er een niet-emigrant als president verkozen wordt, is er misschien hoop. Maar voorlopig zullen de “westerse” emigranten het wel voor het zeggen houden. Het maakt niet uit of dat een ex-Europeaan of Ex-Afrikaan is, hoeveel generaties die dan ook al in het “land” Amerika verblijven. Er bestaat geen enkel recht op het verbieden van wat voor gebedsgebouw dan ook in een land waar men illegaal de scepter zwaait. De wereld is vol met Ground Zero’s, omringt door MacDonald’s, BurgerKing’s, Starbuck’sen KFC's. In alle landen waar slaven zijn gevangen en gedeporteerd naar de plantages, hebben de missionarissen Kerken gebouwd. Iconen van een “westerse” wereld die ver beneden het morele nulpunt hun bestaan proberen te legitimeren.

Reacties

  1. Goed blog, men leert maar niets van de geschiedenis.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Het is overal hetzelfde; jij noemt nu Portugal en Amerika in een adem, maar ik heb in Vietnam een museum bezocht waar de geschiedenis en cultuur van Vietnam belicht werd. Ontzettend hoe er in de koloniale tijd tegen die mensen werd aangekeken.

    (Trouwens, ten tijde van 9/11 was Rudy Giuliani burgemeester van New York, en niet Bloomberg).

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Passie voor Nederland

Een paar jaar geleden verliet ik Nederland, waarschijnlijk voor altijd, na de vele teleurstellingen die zich voordeden met plaatselijke overheden en de grote ambtelijke molen. Als kleine ondernemer mocht ik al weinig, werden allerlei wettelijke plichten onmogelijke obstakels en iedere kans op de vrijheid die ik nodig acht een illusie. In, toegegeven, een staat van teleurstelling en boosheid begon ik een weblog om mijn kijk op de lopende zaken uiteen te zetten. GenoegVanNederland ontsproot uit walging voor een oneerlijke overheid en de afgenomen rechten, kansen en toekomst van het individu. Genoeg van Nederland.....klinkt wat negatief misschien. Maar het is geen 'genoeg' hebben van de mensen, het landschap, het eten, vrienden, kennissen, familie enz. Het is de weerzin tegen een zogenaamd democratisch systeem, wat al jarenlang niet meer aan de omschrijving voldoet. Het is een weerzin tegen de verhoudingen, tussen de realiteit van de dagelijkse beslommeringen en de papieren waarhe...

Een groen gezin versus Femke’s opvattingen.

CO2 is de norm waartegen alles wordt gespiegeld. In dit moment van de culturele geschiedenis, waar in alle onderwerpen van gesprek aan elkaar worden gekoppeld door een overkoepelend thema, bereikt de emancipatie van de mens z’n hoogtepunt. Het is nog maar een paar jaar geleden dat, geitenwolsokken dragende, milieu bewuste lieden als onaangepast en alternatief werden bestempeld. Diverse “onbegrepen” individualisten emigreerden naar het platteland en, bij gebrek aan mogelijkheden, naar andere plaatsen op de wereld. Met een eigen biologische moestuin, zonne-energie, aardwarmte, kleinvee en in de ideologische setting zelfs compleet self-supporting bouwden ze een levenswijze, die door het gros werd omschreven als “idiotologie”. Maar nu kwam de “crisis”. Al jarenlang werden de kosten van gas, elektriciteit, olie en dagelijkse boodschappen steeds hoger, mede door allerlei belasting technische regeltjes en onderwaardering van de zo beminde Nederlandse gulden. Geld wordt steeds schaarser en pri...

Zondagse Boodschappen

Zomaar een zondag, in mijn huidige woonplaats te midden van de Portugese natuur. Meneer de Pastoor opent de deuren van de kerk en na enkele minuten is deze vol met katholieke dorpsgenoten. Na de dienst, loopt iedereen naar de overkant van het plein, waar de plaatselijke kroeg al een tijdje open is. Koffie met een likeurtje, het gesprek van de dag en dan naar huis. Na de lunch (die hier tussen 13 en 15 uur wordt genuttigd) stappen velen in de auto en gaan boodschappen doen bij één van de grote supermarkten in de omgeving. Ja, ondanks de overwegend conservatief katholieke instelling, zijn in Portugal de supermarkten, winkels en winkelcentra gewoon open op zondag. Met uitzondering van kerstdag (want een 2e kerstdag is hier niet aan de orde), nieuwjaarsdag en de “dag van de republiek” zijn de bedrijven hier zeven dagen per week in touw. De meesten iedere dag tot 21.00 uur, maar je moet er niet van opkijken dat een winkelcentrum zondagavond om 23.00 uur nog open is. Men respecteert de geloo...