Doorgaan naar hoofdcontent

Jemig, zijn er grenzen


In Nederland heb je Zeeuwen, Hollanders, Twentenaren, Limburgers, Groningers enz. Ik heb wel eens een rasechte Groninger horen zeggen dat hij geen barst snapte van al de Haagse gekkigheid zoals hij dat noemde. Op Urk vinden ze de stijl van leven in Amsterdam een heidense manier op weg naar verdoemenis, net zoals de gemiddelde “westerling” zijn of haar schouders ophaalt bij het betreden van extreem christelijk wegen door de Urkers. Nederland (in verhouding met anderen) is een vrij land, en een ieder leeft naar zijn of haar overtuigingen. We staan het zelfs toe, dat politieke partijen als de SGP openlijk vrouwen discrimineren. Minderheden bestaan bij de gratie van het merendeel, en dat is goed zo.

Doordat we het land hebben afgebakend met grenzen zijn we wel allemaal Nederlanders. Net zoals de Vlamingen en Walen (nog wel) Belgen zijn. Was Duitsland vroeger gesplitst in allerlei staten en zelfs gescheiden door een muur, het zijn allemaal individuele Duitsers, door dat er nu eenmaal ooit het besluit genomen is de grenzen op een bepaalde plek te trekken.

Dat door een land af te bakenen, er per definitie geen eenheid bestaat is wel duidelijk. In de zo heilig verklaarde democratie van de USA, heeft iedere staat zijn eigen wetten. De één heeft wel de doodstraf als zwaarste straf, terwijl de andere dat barbaars vindt, om maar een voorbeeld te noemen. En daarmee blijkt dat zelfs in een “westerse” democratie men het schijnbaar moeilijk vindt om tot een “landelijke” consensus te komen.

De politici van de wereld lopen aan het punt van verscheidenheid geheel voorbij. Men gaat enkel en alleen uit van “nationale” grenzen. Afghanistan wordt gezien als een land, terwijl er eigenlijk van oorsprong helemaal geen Afghanen bestaan. Het is een verzameling van stammen, toevallig door de geschiedenis bijeen gedreven binnen de grenzen van voormalig kolonialisme. Al die rechte strepen op het Afrikaanse continent geven al aan dat grenzen op basis van een tekentafel een farce zijn. Een aantal eeuwen geleden waren er helemaal geen grenzen, maar slechts gebieden waarin een stam zich ophield. Nu is het de beurt aan Jemen, een “land” wat men tracht te besturen uit een centrale overheid, terwijl het eigenlijk gewoon een gebied is waarin zo’n 20 verschillende stammen verblijven en allemaal op hun individuele manier in het leven staan. Voor de internationale gemeenschap wordt daar niet naar gekeken. Jemen is één land, en daarmee een onoplosbaar probleem. De grenzen over de hele wereld zijn geen vaste waarden, de recente geschiedenis op de Balkan laat dat zien. Een paar eeuwen geleden bestond de USA helemaal niet, en woonde er geen enkele blanke. Maar zelfs in de “nieuwe” wereld bleek het niet mogelijk om er een eenheid van te maken. De kolonisatie drang heeft geleid tot het afbakenen van stukjes aarde, om de verovering aan te geven. Vervolgens werd er een naam aangegeven en de destijds Christelijke normen en waarde (als je die zo al mag noemen) uit Europa geïmplementeerd in den vreemde. Zo ontstonden er zogenaamde “landen”, die helemaal geen landen zijn. Spanje is een land, maar daar zijn de Basken het niet mee eens. Turkije is een land, maar daar hebben de Koerden en Armeniërs zo hun eigen gedachtes bij. Zelfs België worstelt met het bijeen brengen van verschillende identiteiten. Maar nu, jemig, moeten alle Jemenieten zich verenigen tot één natie, die er in principe nooit is geweest.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Passie voor Nederland

Een paar jaar geleden verliet ik Nederland, waarschijnlijk voor altijd, na de vele teleurstellingen die zich voordeden met plaatselijke overheden en de grote ambtelijke molen. Als kleine ondernemer mocht ik al weinig, werden allerlei wettelijke plichten onmogelijke obstakels en iedere kans op de vrijheid die ik nodig acht een illusie. In, toegegeven, een staat van teleurstelling en boosheid begon ik een weblog om mijn kijk op de lopende zaken uiteen te zetten. GenoegVanNederland ontsproot uit walging voor een oneerlijke overheid en de afgenomen rechten, kansen en toekomst van het individu. Genoeg van Nederland.....klinkt wat negatief misschien. Maar het is geen 'genoeg' hebben van de mensen, het landschap, het eten, vrienden, kennissen, familie enz. Het is de weerzin tegen een zogenaamd democratisch systeem, wat al jarenlang niet meer aan de omschrijving voldoet. Het is een weerzin tegen de verhoudingen, tussen de realiteit van de dagelijkse beslommeringen en de papieren waarhe...

Een groen gezin versus Femke’s opvattingen.

CO2 is de norm waartegen alles wordt gespiegeld. In dit moment van de culturele geschiedenis, waar in alle onderwerpen van gesprek aan elkaar worden gekoppeld door een overkoepelend thema, bereikt de emancipatie van de mens z’n hoogtepunt. Het is nog maar een paar jaar geleden dat, geitenwolsokken dragende, milieu bewuste lieden als onaangepast en alternatief werden bestempeld. Diverse “onbegrepen” individualisten emigreerden naar het platteland en, bij gebrek aan mogelijkheden, naar andere plaatsen op de wereld. Met een eigen biologische moestuin, zonne-energie, aardwarmte, kleinvee en in de ideologische setting zelfs compleet self-supporting bouwden ze een levenswijze, die door het gros werd omschreven als “idiotologie”. Maar nu kwam de “crisis”. Al jarenlang werden de kosten van gas, elektriciteit, olie en dagelijkse boodschappen steeds hoger, mede door allerlei belasting technische regeltjes en onderwaardering van de zo beminde Nederlandse gulden. Geld wordt steeds schaarser en pri...

Zondagse Boodschappen

Zomaar een zondag, in mijn huidige woonplaats te midden van de Portugese natuur. Meneer de Pastoor opent de deuren van de kerk en na enkele minuten is deze vol met katholieke dorpsgenoten. Na de dienst, loopt iedereen naar de overkant van het plein, waar de plaatselijke kroeg al een tijdje open is. Koffie met een likeurtje, het gesprek van de dag en dan naar huis. Na de lunch (die hier tussen 13 en 15 uur wordt genuttigd) stappen velen in de auto en gaan boodschappen doen bij één van de grote supermarkten in de omgeving. Ja, ondanks de overwegend conservatief katholieke instelling, zijn in Portugal de supermarkten, winkels en winkelcentra gewoon open op zondag. Met uitzondering van kerstdag (want een 2e kerstdag is hier niet aan de orde), nieuwjaarsdag en de “dag van de republiek” zijn de bedrijven hier zeven dagen per week in touw. De meesten iedere dag tot 21.00 uur, maar je moet er niet van opkijken dat een winkelcentrum zondagavond om 23.00 uur nog open is. Men respecteert de geloo...