Haïti, economische groei de nieuwe religie

Met niet te veel intellectuele bagage, baande hij zich een weg in de parlementaire democratie. Liberaal en slechts functionerend dankzij de voorbereidingen en ondersteuning van een persoonlijk assistent. Alle problemen kunnen worden opgelost door zijn voodooachtige overtuiging; economische groei. De sympathie die hij genoot, werd aangewakkerd door domme uitspraken en publieke optredens die hem uiteindelijk dwongen het politieke veld te verlaten. Bij het ontdekken, tijdens een radio uitzending, van de tot callgirl omgetoverde zakenbuddy, zag hij direct de meerwaarde. In alles was een jongedame, met een achtergrond in het zakenleven, die hem aan de hand zou nemen een geweldig idee.

Arend Jan Boekestein, niet weg te slaan uit radio en televisie programma’s, in eens verstandhebbende van allerlei zaken, die voorkort slechts door een assistent werden ingefluisterd. Reeds drie jaar was zijn vrouw gewend aan een zelfstandig leven. Mocht hij al eens een theater of restaurant bezoeken, deed hij dat met zijn “personal assistant”. Al twitterend met ,de in hun onzin, mooiste zinnen, probeert hij zich een weg te banen in de wereld van de economische inzichten. Het wordt inderdaad tijd dat een zakelijke callgirl hem bij de hand neemt en beschermd tegen zijn eigen onvermogen bij analytische beredenerende opmerkingen. Sympathie vanwege domheid is niet erg, maar de kans om onkundige en sociaal ongewenste statements telkens maar te herhalen wel. De materie is niet belangrijk voor hem, ieder probleem is op te lossen door de markt en met economische groei. Met het recht van de sterkste als liberaal uitgangspunt, en de verheerlijking van het kapitalistische uitgangspunt, dat de armen vanzelf minder te lijden hebben als de rijken rijker worden, lijkt het in puin liggende Haïti een ideale plek voor Arend Jan. Gewoon weer terug in de tijd en de koffie plantages weer opbouwen door middel van repressie en onderbetaling. De tot miljonair groeiende Boekestein zorgt met de religie van economische groei er binnen de kortste tijd voor dat zo’n land weer meedraait in de vaart der volkeren. Zijn politieke zakenbuddy fluistert de oplossingen wel in z’n oor, en ziekenhuizen, infrastructuur, woningen en scholen verijzen uit de as van de markt. Met een paar voodoopopjes en wat naalden op het bureau, bestuurd hij met een overmacht aan naïviteit, met gemak een land. Geen problemen met toekomstbeelden, want de gemiddelde Haïtiaan wordt niet ouder dan 40. Zware beroepen bestaan niet, en de aalmoes zal rijkelijk worden verstrekt aan de armen. Ontwikkelingshulp is gewoon een kwestie van economische expansie van de rijken, dan komt het vanzelf goed, daar zorgt de markt wel voor…dat is een automatisme.

Je zou kunnen veronderstellen dat de studies geschiedenis en politieke wetenschappen aan de vrije universiteit van Amsterdam, enige vorming teweeg zouden hebben gebracht, maar schijnbaar is domheid, zelfs niet met feitenstudies te compenseren. Het is niet alleen een af en toe over het hoofd geziene “spleetoog”, of een vooringenomen buitenland column. Het ligt niet aan de samenwerking met een vastgoed magnaat van onbesproken gedrag, die slechts 12000 euro voor zeven minuten positieve zendtijd vraagt. Het is gewoon over-exposure van onwetendheid en het gebrek aan inlevingsvermogen, waardoor de twijfel ontstaat of zelfs een afgestudeerde callgirl in de economie, aan die domheid iets kan veranderen.