Zo’n 3 à 4 maal per week geniet ik van een stukje normaal vlees. Dat lijkt heel gewoon, maar het schijnt tegenwoordig zo bijzonder te zijn dat men er een naam voor heeft verzonnen. Biologisch. Ik weet niet waarom zaken die vroeger als “normaal” werden beschouwd, in deze tijd van haast en geldgewin plotseling als een bijzonderheid worden gezien. Je zou toch mogen aannemen dat voor iedere “vernieuwing” er een omschrijving wordt gekozen die recht doet aan het product. Vlees uit de “bio” industrie zou dus gewoon anti-biologisch of a-naturaal vlees moeten heten. Dat wat ik op mijn bord krijg van de Portugese dorpslager komt gewoon van een lokale boer. De groente die gebroederlijk naast het vlees liggen zijn ook al ouderwets normaal. Het maakt het allemaal lekker en eenvoudig. Op de markt koop je “normale” groenten en de slager verkoopt “normaal” vlees.
Tegenwoordig worden zaken graag ingewikkeld gemaakt. Je moet in Nederland al oppassen bij welke slager je binnenloopt, voor je het weet ga je de winkel uit met vegetarisch nepvlees. De vegetarische slager, hoe hypocriet kun je zijn. Zeker, ik heb veel respect voor zij, die de beslissing nemen om als vegetariër door het leven te gaan. Het gedrag dat daar mee gepaard gaat is echter van een bedenkelijk niveau. De behoefte naar vlees blijkt zo diep geworteld te zijn, dat de vervangende producten er op z’n minst op moeten lijken. Een vegetarische frikadel, een vleesvrije hamburger en zelfs smakeloze tofu schijven in de vorm van een karbonade. De drang naar vlees is zo groot dat de leverancier van al die namaak spullen een vegetarische slager wordt genoemd. Natuurlijk is het een gat in de markt. Het lijkt me echter niet van geloofwaardigheid overvloeien als je als vegetariër geen aversie hebt tegen alles wat met slagerij, slachten en dierlijke vormen te maken heeft. Waarom kunnen vegetariërs niet gewoon géén vlees eten.
Er zijn zeker argumenten om geen vlees te eten. De schrijnende voorbeelden uit de vleesindustrie zijn soms stuitend en geldzucht heeft iedere morele overtuiging naar de koelcel verbannen. De hele cyclus van landbouw naar veevoer, fokmethodes en uiteindelijke productie, aangekondigd door de dood, is verweven met corruptie, afvalverwerking en gezondheid bedreigende procedures. Het valt niet mee, als stedelijke consument, om de ziekmakende producten te verbannen uit het menu. De liefdevol opgekweekte boontjes van je eigen volkstuintje zijn blootgesteld aan uitlaatgassen, fabriekspluimen en als je pech hebt een gifwolk uit de Botlek. Ieder ei is verdacht van dioxine, de meeste groenten genetisch omgebouwd en in de graanrepubliek is al geen natuurlijke plant meer te vinden.
Ik krijg mijn eitjes van de buurvrouw, haar kipjes scharrelen rond in het dal en ze leggen ovaaltjes genoeg voor de hele straat. Nee, hier zal en niet snel een trein worden stilgezet, zoals in “Egg City” Barneveld, om een verborgen doosje eieren te verwijderen. Het risico dat een eitje explosieve uitwerkingen heeft op je gezondheid lijkt groter dan een aanslag door één of andere extremist. Als een aanslag met C4 als een daad van terreur gezien wordt, hoe noem je dan het langzaam vergiftigen van een complete bevolking? De vriendelijke ambachtelijke slager wordt gestigmatiseerd door al die pseudoniemen. Na de Slager van Bagdad, The Butcher of Plainfield, De Slager van Afrika en andere psychopaten is er nu de Vegetarische Slager die zijn opwachting maakt op het bloederige slachtveld. Hoe wreed kun je een koolraap klieven, hoe bloederig zijn de taferelen van versnipperde rode bietjes…….
Tegenwoordig worden zaken graag ingewikkeld gemaakt. Je moet in Nederland al oppassen bij welke slager je binnenloopt, voor je het weet ga je de winkel uit met vegetarisch nepvlees. De vegetarische slager, hoe hypocriet kun je zijn. Zeker, ik heb veel respect voor zij, die de beslissing nemen om als vegetariër door het leven te gaan. Het gedrag dat daar mee gepaard gaat is echter van een bedenkelijk niveau. De behoefte naar vlees blijkt zo diep geworteld te zijn, dat de vervangende producten er op z’n minst op moeten lijken. Een vegetarische frikadel, een vleesvrije hamburger en zelfs smakeloze tofu schijven in de vorm van een karbonade. De drang naar vlees is zo groot dat de leverancier van al die namaak spullen een vegetarische slager wordt genoemd. Natuurlijk is het een gat in de markt. Het lijkt me echter niet van geloofwaardigheid overvloeien als je als vegetariër geen aversie hebt tegen alles wat met slagerij, slachten en dierlijke vormen te maken heeft. Waarom kunnen vegetariërs niet gewoon géén vlees eten.
Er zijn zeker argumenten om geen vlees te eten. De schrijnende voorbeelden uit de vleesindustrie zijn soms stuitend en geldzucht heeft iedere morele overtuiging naar de koelcel verbannen. De hele cyclus van landbouw naar veevoer, fokmethodes en uiteindelijke productie, aangekondigd door de dood, is verweven met corruptie, afvalverwerking en gezondheid bedreigende procedures. Het valt niet mee, als stedelijke consument, om de ziekmakende producten te verbannen uit het menu. De liefdevol opgekweekte boontjes van je eigen volkstuintje zijn blootgesteld aan uitlaatgassen, fabriekspluimen en als je pech hebt een gifwolk uit de Botlek. Ieder ei is verdacht van dioxine, de meeste groenten genetisch omgebouwd en in de graanrepubliek is al geen natuurlijke plant meer te vinden.
Ik krijg mijn eitjes van de buurvrouw, haar kipjes scharrelen rond in het dal en ze leggen ovaaltjes genoeg voor de hele straat. Nee, hier zal en niet snel een trein worden stilgezet, zoals in “Egg City” Barneveld, om een verborgen doosje eieren te verwijderen. Het risico dat een eitje explosieve uitwerkingen heeft op je gezondheid lijkt groter dan een aanslag door één of andere extremist. Als een aanslag met C4 als een daad van terreur gezien wordt, hoe noem je dan het langzaam vergiftigen van een complete bevolking? De vriendelijke ambachtelijke slager wordt gestigmatiseerd door al die pseudoniemen. Na de Slager van Bagdad, The Butcher of Plainfield, De Slager van Afrika en andere psychopaten is er nu de Vegetarische Slager die zijn opwachting maakt op het bloederige slachtveld. Hoe wreed kun je een koolraap klieven, hoe bloederig zijn de taferelen van versnipperde rode bietjes…….
Stel, je bent vleeseter, je geniet van de smaak van de producten van de slager, maar je bent niet gecharmeerd van de collateral damage die gepaard gaat met de productie van je vlees. Je zou je dan kunnen beperken tot koolraap en broccoli, maar je zou ook op zoek kunnen gaan naar producten die in smaak vergelijkbaar zijn met wat je bij de gewone slager kocht, maar geen negatieve neveneffecten hebben in de sfeer van dierenwelzijn, klimaat, grondstoffenschaarste, biodiversiteitsverlies, wereldvoedselverdeling, gezondheid, gewichtsbeheersing en wat dies meer zij.
BeantwoordenVerwijderenVolgens onderzoek van het Lei eet ruim 73 % van de Nederlanders niet meer elke dag vlees en bovendien zijn er inmiddels 800.000 Nederlanders die helemaal geen vlees meer eten.
Moeten ze daarmee de culinaire ontwikkelingen uit de slagersbranche volledig missen? Helemaal niet! Zoals de analoge fotograaf van tegenwoordig niet meer in fotorolletjes handelt maar in pixels, zo zou de slagerij van de toekomst ook geen dieren hoeven te doden. Waarom zou je als je dezelfde smaak kunt bereiken via een veel efficiënter procedé zonder nadelen?
In een smaaktest van het Belgische radio 1 kwalificeerden 14 van de 15 vleeseters de producten van de Vegetarische Slager als ‘echt vlees’ en fantastisch, terwijl van datzelfde smaakpanel slechts 12 van de 15 deelnemers kalkoen als ‘echt vlees’ bestempelden.
Inderdaad, de Vegetarische Slager beperkt zich tot het gebruik van vruchtvlees en zaden, en het enige wat we slachten zijn vooroordelen. Maar da’s dan ook hard nodig getuige deze column. Kom eens langs op www.devegetarischeslager.nl of aan het Spui 167A te Den Haag. En proef onze vleesvervangers die volgens topkoks malser dan varken en sappiger dan kip zijn. Waarom zou je dan nog 80% van het wereldlandbouwareaal en 50% van de wereldgraanvoorraad laten opslokken door de veehouderij? In een wereld waar honger en obesitas tot de grootste problemen behoren en waar de veehouderij de meeste broeikasgassen uitstoot van alle bedrijfstakken. Dan is een paradigmaverandering met een knipoog naar achterhaalde ambachten toch niet zo heel gek? Peas on earth!
De vegetarische slager slacht niets, en is dus geen slager. De naam is slechts een gebrek aan creativiteit. Zoals in de column beschreven eet ik slechts normaal vlees (wat ze in NL biologisch noemen), en dat slechts een paar dagen per week. Vlees is luxe, en omdat het door al die regelgeving steeds moeilijker wordt voor de kleine boeren, wordt het ook schaars.
BeantwoordenVerwijderenAls ik een ander produkt zou willen eten, vanwege mijn aversie tegen de manier waarop het grootste gedeelte van het vlees wordt geproduceerd, ga ik dat niet zoeken bij een slager, want die slacht.
Het is de angst voor het nieuwe, waardoor de het bovenstaande bedrijf reageert, zoals ze doen. Het is knap dat je nepvlees kunt maken, dat zo smaakt en er zo uitziet. Bijna niet te onderscheiden van echt vlees. Maar waarom niet? Zijn vegetariërs bang om géén vlees te eten? Nee, natuurlijk niet. Het produkt moet de vitaminen en andere bestandsdelen van vlees vervangen, maar niet de "vleesbeleving" daar hebben volgens mij vegetariërs helemaal geen behoefte aan.
Het enige voordeel van de naam Vegetarische Slager, is dat niet-vegetariërs het wellicht ook een gaan proberen, omdat het net echt is! Net als een plastic bumper van een auto er uit kan zien als echt verchroomt ijzer. Alleen al het feit dat in de reactie zonodig website en adres van het bedrijf genoemd moeten worden geeft blijk van slechts een bedrijfsmatige interesse, een commercieel belang.