De spraakverwarring lijkt onschuldig, maar zonder een discussie partner die voor rede vatbaar is, ook een misverstand dat grote gevolgen kan hebben. Ik behoor tot de zogenaamde tussen-generatie, opgegroeid met een papieren woordenboek naast het toetsenbord van de PC. Ik weet nog dat er een alfabetische volgorde was om woorden op te zoeken, maar ben tegelijkertijd met het gemakzucht van het internet geïnfecteerd.
Kloven:
Let op: Spelling (deels) uit 1864: [bedrijvend werkwoord] en ow. [gelijkvloeiend] (ik kloofde, heb of ben gekloofd of gekloven), klieven, doorhouwen, doorhakken; barsten, splijten; geklovene handen.
*...ER, (-s), die klooft, klieft, hakt; diamant -.
*...VING, v. (-en), het kloven.
Kloven: Het op bepaalde wijzen splijten van een diamant. Voorbeeld: Deze steen moet nog gekloofd worden.
Kloven: Het kloven van natuursteen, ook wel kielen, keilen of breken genoemd, is het breken van een blok steen met behulp van wiggen of beitels.
Je hebt dus bergkloven maar ook barsten in de huid die je kloven noemt. Als je iets aan het kloven bent, ben je iets aan het doorhakken, doorhouwen, doorklieven, hakken, in stukken hakken, klieven of iets met kracht uiteen scheiden. Als je iets gaat omhakken, spleten, splitsen, spouwen, scheuren, splijten of uiteensplijten kun je aan het kloven zijn. Het verdeling van een erfenis in twee gelijke delen noemt men ook wel kloven en om de verwarring nog groter te maken is het ook de verleden tijd meervoud van kluiven [verouderd] en verleden tijd meervoud van klieven.
Hout kloven (of klieven) is een bewerking waarbij hout door middel van een kloofbijl of met behulp van wiggen wordt gespleten. In het verleden was het kloven ook een gebruikelijke wijze om een boomstam in kleinere stukken te splitsen. Tegenwoordig wordt deze bewerking vooral gebruikt bij brandhout. Maar sinds de opkomst van de generatiekloof gaat bij sommige families de hele stamboom de kachel in.
Generatiekloof is een zelfstandig naamwoord (m./v.) Er worden geen generaties gekloofd noch zijn er generaties met kloven. Kloven komen slechts voor tussen twee identiteiten als generaties, familieleden, culturen, werkgevers en werknemers, leraren en leerlingen, regeringen en burgers. Opmerkelijk is echter dat er meerdere kloven mogelijk zijn tussen twee partijen.
Volgens het ouderwetse woordenboek is de generatiekloof een verschil in opvattingen en levenswijze tussen mensen van verschillende generaties. Een generatiekloof kan tot conflicten leiden, thuis en op het werk, aldus het meegeleverde voorbeeld. De ene generatie groeide op met spreekwoorden als ‘de vuile was niet buiten hangen’ en sloot bij het ondergaan van de zon de gordijnen om pottenkijkers buiten te houden. Vaak vinden ze het lastig om hun ongenoegen over anderen niet te uiten, waardoor dit welbewust als anonieme bron regelmatig het roddel circuit bereikt. De andere generatie twittert elke minuut een paar luttele feiten uit hun privéleven en vindt het normaal ook normaal om een ander publiekelijk aan te spreken. Beide generaties bevinden zich op internet en zouden kunnen leren van elkaar over techniek, ethiek en de vele mogelijkheden van internet. De generatie die opgroeide met internet en de generatie die een cursus volgt om ‘mee te kunnen doen’: 2 generaties in de digitale wereld. Vaak gaat dat goed, maar soms zijn de verschillen zo groot dat ze leiden tot verwijdering en onbegrip: de digitale generatiekloof.
De generatie die zich er maar niet in wil berusten dat niet iedere informatie, die ze via het internet bereikt, geen persoonlijke boodschap is. Een generatie opgegroeid in een tijd dat een nieuwsgroep of een groepsgesprek via de webcam nog het meest werd benaderd door het zorgvuldig bewaarde poëziealbum. Voor-oorlogse ijdelheid die het loslaten van exclusiviteit van een email of blogbijdrage moeilijk te verkroppen maakt. Ongehoord, zo'n openbaar dagboek, zonder enveloppe, zonder postzegel. De individuele aandacht gereduceerd tot een cc'tje, in de adresbalk van een email, die ze zelf, zodra ze het font menu hebben gevonden, beantwoorden met een zo veel mogelijk op handgeschreven lijkend lettertype.
Generatiekloof of historisch vastgeroeste frustraties, angst voor de moderne wereld met al z'n openheid of toch gewoon jaloezie ten aanzien van de vrijheden die nieuwe generaties zich toe eigenen? Hoe moeilijk het allemaal te aanvaarden moet zijn, die veranderingen van taal en ethiek, het openbreken van taboes, het verliezen van familiaire exclusiviteit. Bij het toenemen van de communicatie mogelijkheden wordt de eenzaamheid groter, het buitengesloten voelen lijkt slechts het resultaat van gebrekkig adaptatie vermogen. Maar is het ook waar? Dat al die nieuwe communicatie, apps, Facebook, Keek, straat- en sms-taal, het Nederlands en de omgangsvormen verwoest en verloedert? Kunnen nieuwe generaties aan de andere kant van de kloof geen onderscheid maken tussen de taal en de communicatievormen die ze gebruiken onder vrienden en die ze bijvoorbeeld met oudere familieleden geacht worden te gebruiken?
Uit onderzoek blijkt dat de jongere generaties de Nederlandse taal en formele beleefdheden wel degelijk belangrijk vinden. Alleen gaan ze er anders mee om dan vorige generaties. Jongeren communiceren vooral functioneel. Zij vinden correct spreken en schrijven alleen belangrijk als het noodzakelijk is, bijvoorbeeld in een formele situatie. Opvallend is dat jongere generaties zich veel beter kunnen uiten. Ze hebben geen last van vroegere preutsheden, gaan flexibel om met taal en weten met al die nieuwe vormen van communicatie hun weg te vinden in een internationale wereld. Waar oudere generaties het verschil tussen een persoonlijke brief en een als blog geschreven tekst maar moeilijk weten te doorgronden en, misschien door het vasthouden aan persoonlijke vooroordelen, vele zich weigeren te schikken na een medium waarvan ze de vaart van veranderingen niet kunnen bijbenen, gaan de jongeren in sneltreinvaart verder.Zij die zich een beetje inleven en bereid zijn af en toe 't kofschip langs de klippen te sturen, hebben daarmee toegang tot een wereld vol nieuwe ideeën en opvattingen. Of je nu de t van een stam gekliefd of gekloven hebt is niet belangrijk als iemand zegt ik hou of ik houd of ik houdt van jou.
Reacties
Een reactie posten