En dan wordt je wakker op vrijdag 14 februari. Je zou het routine kunnen noemen, het gemak waarmee we uit bed rollen en iedere dag punctueel om 5 voor 8 bij het station arriveren. Ondanks de hevige regenval, de dichte mist en het doorwaden van menig spontaan verschenen riviertje op de route van Alqueidão naar Tomar, duurt de rit 3 sigaretjes. Eigenlijk zijn de autoritjes de enige drie kwartier van samen zijn waarbij, op de weg terug 's avonds om 23 uur, het precies genoeg tijd geeft om de dag door te nemen. Het nieuw verworven wagentje is smal en gezellig waardoor de intimiteit, tijdens het manoeuvreren door de heuvels, aan kwaliteit heeft gewonnen, zeker ten opzichte van de grote drieszit bestelbus. Bij thuiskomst is er slechts tijd voor een drankje, een hapje en een uurtje televisie alvorens de lakens worden opengeslagen en de warmte van de elektrische deken uitnodigend lonkt. Met het gebrabbel van één of ander nachtprogramma op Radio1 duurt het slechts enkele minuten om de ver...