Het was altijd een taboe, de drang hebben naar masochisme. Sommige mensen genieten van pijn en vernedering, anderen nemen het op de koop toe bij het streven naar macht, roem of zelfs aandacht. De pijn hoeft niet perse lichamelijk te zijn en de vernedering hoeft niet door anderen te worden waargenomen. Het dragen van pijn gebeurt vaak in stilte met op de achtergrond een persoonlijk denkbeeld over verlossing of gevoelloosheid. De vorige Paus onderging zelftoegebrachte pijniging in stilte. Als symbool voor het voelen van alle onrecht binnen zijn denkbeelden, gebruikte zijn lichaam als aards oppervlak, ontvangend de striemen die als boetedoening hem dichter bij God brachten. Een handelswijze die in de Katholieke traditie geworteld is en waarover het taboe als een sluier binnen de muren van het heiligdom drapeerde. De tijd dat zelfkastijding nonnen en paters als een verplichting van hun levenswijze werd voorgehouden ligt niet eens zover terug. In de traditie van de geschiedenis is dit taboe...