Doorgaan naar hoofdcontent

Verbinden

Het is alweer zaagsel zaterdag, de 4e maart van 2017 en ondanks dat de gevoelsmatige verbondenheid met de nacht, kijk ik verlangend uit naar het opkomen van de zon. De winterse melancholische stemming, waarin ik me graag onderdompel gedurende de koude dagen, maakt langzaam plaats voor vroege, ongeduldige, momenten vol voornemens en ideeën. De correlatie tussen zin en zonlicht lijkt een niet meer te ontkennen verbinding, het verband tussen de neerslachtige hersenspinsels en donkere dagen is als een overgebleven litteken van een depressieve wond. De emotionele synthese, door heldere, warme, stralen op een kaalgeschoren schedel, lijkt de enige remedie om de scheikundige verbindingen van het brein weet los te weken. Liefde en compassie blijken steeds weer de beste remedie om loszittende naden dicht te naaien of afgebroken stukken vast te lassen, maar helaas zijn dat vakkundige handelingen die op wereldformaat verloren zijn gegaan. De wereld is vol met kloven en spleten, de mensheid machine vol met losgeslagen raders en roestige gaten. De monteurs hebben nog nooit een ambachtsschool van binnen gezien, hebben geen enkele vakkennis en komen telkens weer met het geijkte lapwerk, een kapitalistische knoop. Natuurlijk kun je een gebroken touw repareren met een sterke knoop, maar als het touw is versleten breekt het bij de geringste spanning op een andere plaats. Je kunt een hangbrug omgaan door over een ravijn te vliegen, maar slechts enkele kunnen zich zo’n helicopter of ander vliegmachine veroorloven. Het bouwen van bruggen is een verloren kunde uit een ver verleden en het verbinden van levensaderen slechts voorbehouden aan enkelen die zich niet conformeren aan de tegensputterende economische motor. Terwijl de zaagselmaker de eerste zonnestralen waarneemt en  aanstalte maakt om het project, een nieuwe versie van een historisch huishoudelijk voorwerp, af te maken dat in de lijmtangen op z’n werkbank ligt, proberen Europese politici, de Nederlandse voorop, verbindingen te maken met de komende verkiezingen in hum achterhoofd. Helaas zijn ze maar een techniek machtig, het economisch knopen. Dat mag werken bij een gebroken touw, maar bij een aorta zorgt dat voor een hartstilstand, bij een waterleiding tot droogte en als het om een communicatie lijntje gaat noemt men dat een kink in de kabel......

Reacties

Populaire posts van deze blog

Passie voor Nederland

Een paar jaar geleden verliet ik Nederland, waarschijnlijk voor altijd, na de vele teleurstellingen die zich voordeden met plaatselijke overheden en de grote ambtelijke molen. Als kleine ondernemer mocht ik al weinig, werden allerlei wettelijke plichten onmogelijke obstakels en iedere kans op de vrijheid die ik nodig acht een illusie. In, toegegeven, een staat van teleurstelling en boosheid begon ik een weblog om mijn kijk op de lopende zaken uiteen te zetten. GenoegVanNederland ontsproot uit walging voor een oneerlijke overheid en de afgenomen rechten, kansen en toekomst van het individu. Genoeg van Nederland.....klinkt wat negatief misschien. Maar het is geen 'genoeg' hebben van de mensen, het landschap, het eten, vrienden, kennissen, familie enz. Het is de weerzin tegen een zogenaamd democratisch systeem, wat al jarenlang niet meer aan de omschrijving voldoet. Het is een weerzin tegen de verhoudingen, tussen de realiteit van de dagelijkse beslommeringen en de papieren waarhe...

Een groen gezin versus Femke’s opvattingen.

CO2 is de norm waartegen alles wordt gespiegeld. In dit moment van de culturele geschiedenis, waar in alle onderwerpen van gesprek aan elkaar worden gekoppeld door een overkoepelend thema, bereikt de emancipatie van de mens z’n hoogtepunt. Het is nog maar een paar jaar geleden dat, geitenwolsokken dragende, milieu bewuste lieden als onaangepast en alternatief werden bestempeld. Diverse “onbegrepen” individualisten emigreerden naar het platteland en, bij gebrek aan mogelijkheden, naar andere plaatsen op de wereld. Met een eigen biologische moestuin, zonne-energie, aardwarmte, kleinvee en in de ideologische setting zelfs compleet self-supporting bouwden ze een levenswijze, die door het gros werd omschreven als “idiotologie”. Maar nu kwam de “crisis”. Al jarenlang werden de kosten van gas, elektriciteit, olie en dagelijkse boodschappen steeds hoger, mede door allerlei belasting technische regeltjes en onderwaardering van de zo beminde Nederlandse gulden. Geld wordt steeds schaarser en pri...

Zondagse Boodschappen

Zomaar een zondag, in mijn huidige woonplaats te midden van de Portugese natuur. Meneer de Pastoor opent de deuren van de kerk en na enkele minuten is deze vol met katholieke dorpsgenoten. Na de dienst, loopt iedereen naar de overkant van het plein, waar de plaatselijke kroeg al een tijdje open is. Koffie met een likeurtje, het gesprek van de dag en dan naar huis. Na de lunch (die hier tussen 13 en 15 uur wordt genuttigd) stappen velen in de auto en gaan boodschappen doen bij één van de grote supermarkten in de omgeving. Ja, ondanks de overwegend conservatief katholieke instelling, zijn in Portugal de supermarkten, winkels en winkelcentra gewoon open op zondag. Met uitzondering van kerstdag (want een 2e kerstdag is hier niet aan de orde), nieuwjaarsdag en de “dag van de republiek” zijn de bedrijven hier zeven dagen per week in touw. De meesten iedere dag tot 21.00 uur, maar je moet er niet van opkijken dat een winkelcentrum zondagavond om 23.00 uur nog open is. Men respecteert de geloo...