Het mag dan zo zijn dat Geert Wilders niet voldoet aan de verwachtingen om Nederlandse kiezers van zijn, extreme standpunten over islamitische immigranten en de Europese Unie, te overtuigen, is er toch redelijk veel op rechts en centrum-rechtse partijen, die zijn racistische ideeën in een ander jasje hebben verpakt, gestemd. De Nederlandse stemming werd nauwlettend in de gaten als een voorbode van mogelijke trends in een jaar van belangrijke Europese verkiezingen, met name in Frankrijk in slechts enkele weken, en later in Duitsland en misschien Italië. Het minder slechte populisme heeft weliswaar gewonnen en ook de partijen die zich druk maken over de meest belangrijke zaak in de komende decennia, het klimaat, hebben overwinningen geboekt. Nee, niet genoeg om de Groningers betere vooruitzichten te geven op eerlijke behandeling, niet genoeg om de afbraak van het sociale stelsel tegen te gaan en zeker niet genoeg om de marionetten van het internationale kapitalisme los te snijden van hun touwtjes. Het racistische eenmans clubje van Wilders groeide uit tot de tweede partij van Nederland, Erdogan heeft nu een vertegenwoordiging van 3 salafistische zetels in het Nederlandse parlement en samen met de immer op 3 zetels vertegenwoordigde homofobe en doodstraf omarmende SGP en de anti-rassenvermenging en “vrouwen willen verkracht worden” partij van Thierry Baudet heeft zich een achtentwintig koppig monster van enge individuen genesteld in de bankjes van de Tweede Kamer. De partijen die de standpunten van Geert Wilders wisten te verpakken in “nettere” omschrijvingen hebben (met behulp van de Christenunie) een minimale meerderheid en zijn aanzet om tot overeenkomst te geraken over de snelheid waarmee ze de restanten van de sociale zekerheid kunnen afbreken.
Alexander Pechtold, de rechts populistische leider van Democraten 66, die denkt dat je met een hoogopgeleide bevolking alle problemen oplost, CDA voorman Buma die denkt dat dienstplicht, het innemen van Maxima’s Argentijns paspoort en het verplicht zingen van het Wilhelmus de normen en waarden terug zullen brengen op Nederlandse bodem en de huidige Premier Rutte, harteloos pragmatisch over vluchtelingen, kil overtuigd dat je economisch zestig jaar vooruit kunt kijken en de kwaliteit van de aarde, het klimaat, de zorg en de democratie kunt overlaten aan multinationals en banken, mogen waarschijnlijk als eerste in vergadering om te zien of ze hun achterste op het pluche kunnen plakken. Het is het simpele gevolg van een versplinterd politiek landschap waar de kiezers niet strategisch maar gekozen hebben met hun hart. Ja, met dat wat hun eigen hart voelde. Succesvolle harten tegen kansloze harten, rijk tegen arm, jong tegen oud, racistisch tegen compassievol, gezond tegen ziek, milieubewuste tegen klimaatverandering ontkennende, ieder z’n eigen hart.
Nederland is een rijk land en er zijn nu eenmaal meer gezonde, sterke harten in omloop dan er zwakke zijn. De zwakkeren zullen eraan moeten wennen dat het mededogen, de compassie en ondersteuning van de sterkeren heeft plaatsgemaakt voor egoïsme en dat het niet in staat zijn om mee te zwemmen in die stroom van positiviteit, uitsluiting tot gevolg heeft. Een grote groep van ouderen, chronisch zieken, gehandicapten en slachtoffers van het kapitalisme worden slechts vertegenwoordigd door een kleine minderheid in het parlement. Sociale democratie achter in een donker hoekje van de Tweede Kamer dat als enige mogelijkheid om invloed te hebben is het bundelen van krachten en zetels. Het wonderkind mag dan een paar zetels gewonnen hebben, maar al zou hem wat meer respect voor het verleden worden bijgebracht, al zou men de Roemer van het eigen gelijk over het nieuwe Europa opgeven bij de socialisten en achterhaalde standpunten uit een oude wereld achter zich laten bij de arbeiderspartij, komt men niet verder dan een reddingssloep aan een groot, met palen en prikkeldraad geladen, kolengestookt stoomschip onderweg naar vroegere tijden. Heren en meesters, aalmoezen voor de armen, feodale omgangsvormen met buigende burgers en kruipende arbeiders. Precies zoals het gewetenloze granieten vrouwfiguur op dat eiland in de Noordzee die, integenstelling tot het plezier van de “runner-up” dames van Pechthold en Buma zich niet eens kan herinneren wanneer vergeten menselijke trekjes haar tot een hoogtepunt brachten, haar huishoudster op middeleeuws gepaste wijze met een twijgje bestraft voor het breken van een Carltonware theekopje ondertussen roept; “I’ll bring us back to the dark ages”, staan de heren politici in Nederland klaar om lekker positief een vrije, gezonde toekomst te verkwanselen. Het stijgingspercentage van een trap naar de bovenliggende verdieping loopt op met het kleiner worden van de doorgang, de zaagselmaker zag het somber in wat dat betreft. Het kostte wat moeite maar met creativiteit, experimenteren en onorthodoxe traptredes blijkt het toch mogelijk om boven te komen zonder je hoofd te stoten tegen het plafond. Laat dat de hoop op waarschijnlijk onbereikbare doelen weerspiegelen......
Reacties
Een reactie posten