2017, Januari, en jawel gelijk een vrijdag de 13e. Terwijl een van de Franse presidentskandidaten, de leider van het rechts-racistische populistische Front National, Marine Le Pen een kop koffie drinkt in de Trump Tower, zonder ook maar enige hoop om de narcistische schavuit zelf te ontmoeten, gelijk een bijstandsmoeder die de straat op gaat met een tweedehands kartonnen tasje van Gucci, het wereldberoemde Maracanã-stadion in Rio de Janeiro, vijf maanden na de Olympische Spelen doet denken aan een historische Azteken ruïne en een houtbewerker in Portugal wakker wordt met Chinees geïnspireerde spierpijn, staat een blauwharige pilatus instructrice, te lenig om spierpijn te ervaren, woest tegen de golfslag in te zuchten op de kade van TESO in Den Helder, de overvaart naar Texel blijkt door de harde wind niet mogelijk. Ondertussen laat een van het dozijn schreeuwende, pistool trekkende, politieagenten, na de achtervolging en arrestatie van een op de grond liggende student, met een donkere huidskleur, tijdens de hoorzitting in Evanston (USA, waar anders?) weten dat hij blij mag zijn niet door kogels te zijn doorzeefd omdat hij nu eenmaal een auto had gekocht die niet bij zijn profiel paste en daarom wel gestolen moest zijn. Op de een of andere manier komt het hele verhaal wat Nederlands over. Terwijl een paar trotse, creatieve, en hoogstwaarschijnlijk minder begaafde, ongetwijfeld cultuur vaste ouders hun dochter de naam Swastika meegeven voor de rest van haar leven, ligt vanaf vandaag de Rural Muller melk in de Spaanse supermarktschappen, melk geproduceerd door vrouwen, nee, door boerinnen natuurlijk, die overigens de helft van alle melkveebedrijven in Spanje runnen en die er van overtuigd zijn dat ze zonder tussenkomst van de, miljarden omzettende, Danone Melk Mafia, een realistische prijs voor hun product kunnen vragen en dat ook doen. 1,20 voor een pak eerlijke melk, een eerste stap naar het ontmantelen van wurgcontracten in een corrupte subsidie slurpende wereld. Jammer dat de gemiddelde Spanjaard er geen boodschap aan heeft, die lengd uit armoede het goedkoopste pak melk sowieso al aan met nog meer water....
Een paar jaar geleden verliet ik Nederland, waarschijnlijk voor altijd, na de vele teleurstellingen die zich voordeden met plaatselijke overheden en de grote ambtelijke molen. Als kleine ondernemer mocht ik al weinig, werden allerlei wettelijke plichten onmogelijke obstakels en iedere kans op de vrijheid die ik nodig acht een illusie. In, toegegeven, een staat van teleurstelling en boosheid begon ik een weblog om mijn kijk op de lopende zaken uiteen te zetten. GenoegVanNederland ontsproot uit walging voor een oneerlijke overheid en de afgenomen rechten, kansen en toekomst van het individu. Genoeg van Nederland.....klinkt wat negatief misschien. Maar het is geen 'genoeg' hebben van de mensen, het landschap, het eten, vrienden, kennissen, familie enz. Het is de weerzin tegen een zogenaamd democratisch systeem, wat al jarenlang niet meer aan de omschrijving voldoet. Het is een weerzin tegen de verhoudingen, tussen de realiteit van de dagelijkse beslommeringen en de papieren waarhe...
Reacties
Een reactie posten