Ik ben ook een mens, geboren op een stukje van deze aarde dat, volgens God, zo je gelooft dat hij bestaat, onder water had moeten liggen. De evolutie heeft er nu eenmaal voor gezorgd dat de noodzaak tot samenwerking steeds minder werd na gelang de hersenen, bij het soort dat we mens noemen, groter werden dan het hart. In den beginne was er het recht van de sterkste, gevolgd door een periode waarin de slimste zich kon boven worstelen.
Nu zijn we, sinds een eeuw, langzamerhand aangekomen in het tijdperk van de meest Onverschrokkenen. Zij, met de minste drang tot saamhorigheid, het meest individueel in zichzelf gekeerd en met het meest door gierigheid afgestompte oer gevoel van samenleven, blijven drijven, terwijl de zandplaat van emotie en liefde voor de medemens, in een rap tempo door het liberale brak water wordt overstroomd. Nu heeft de aarde, in de miljoenen jaren die voor deze tragische ontwikkeling liggen, altijd de gevaarlijk overheersende soort kunnen temmen.
De dinosaurussen zijn niet meer. Niet eens zo onwaarschijnlijk zal de mens over een, voor de aarde, korte periode van tijd slechts een slechte herinnering zijn. Waar de Dino's nog evolueerden in lompe grootheden met te veel honger en te weinig aanpassingsvermogen, is het diersoort mens geworden tot een van techniek afhankelijk wezentje, waarvan de meeste nog geen maand zouden overleven zonder alle hulpmiddelen waarmee ze hun bestaan vol vertrouwen stutten. Naarstig zijn ze op zoek in het heelal naar een nieuwe wereld, omdat de slimmeriken donders goed weten dat er een einde komt aan de geneugten, die ze in een veel te snel tempo, versmaden.
Nee, er komt geen kentering. Niet van keurig in het pak gestoken politici, zij hebben immers niet de macht. Geld is macht, en het monopolie op heel veel van dit imaginaire ruilmiddel is in handen van de Onverschrokkenen. We zien ze niet, we horen ze weinig, maar hun stromannen nestelen zich in ieder gebouw, onder iedere fluwelen zetel en in elke aktetas van de gekozen vertegenwoordigers door en voor het volk. Het volk, een ratjetoe van individuen met lichamelijke en geestelijke zwakheden, waarvan de sterkste vaak opvallend weinig slimmigheid hebben meegekregen. Oorspronkelijk was het diersoort mens een omnivoor en kudde-dier. De evolutie en de veranderende omstandigheden op deze aardkloot zorgden voor differentiatie gelijk er bij alle zoogdieren verschillende rassen zijn ontstaan. Een mooie bijkomstigheid van de evolutie is dat soorten zich redelijk snel aanpassen aan de omstandigheden. Hier en daar wat meer beharing tegen de kou, wat meer pigment om de zonnestralen te doorstaan en bij het toenemen van angst, omdat de meegegroeide hersenen de ultieme dimensie niet kunnen verhapstukken, ontwikkelde iedere soort zijn eigen goden, rituelen en hoopgevende hiernamaals'.
De evolutie heeft voor een omgekeerde levensloop gezorgd. Bij het toenemen van de hersenen ging de mens steeds minder weten, steeds meer fantaseren en ideologische toekomstbeelden als waarheden aannemen. De aanpassingsmogelijkheden, het instinkt, waarmee de mens zich kon onderscheiden en zich kon verheffen boven de andere soorten, is nagenoeg weg geëvolueerd. Vroeger volkomen normale gevoelens van onveiligheid, angst voor het onbekende en het aanvaarden van dood, zijn nu de schuld van een ander ras, een ander kengetal of een afgod, zolang het maar niet de eigen afgod is. Waar in het verleden die negatieve gevoelens nog werden overwonnen door nieuwsgierigheid en "de mens" nog zelf opzoek ging naar zijn toekomst, laat de uit-geëvolueerde soort dat nu over aan de aangewezene waar ze als blinde schapen achteraan sjokken. Ze kunnen er niets aan doen, de tijd van de Onverschrokken is nu eenmaal hier. De evolutie heeft zich nu eenmaal in deze vorm voltooid. Het is niet de schuld van de slimsten, zij zijn nog steeds nieuwsgierig en ontdekken nog steeds nieuwe oplossingen en vergezichten. Helaas zijn ook zij aan de Onverschrokkenen overgeleverd.
Iedere samenleving huisvest wel wat van die Onverschrokkenen, zij bepalen de geschiedenis, een toekomst beeld dat niet verder rijkt dan hun eigen bestaan. Nee, zelf niet de levensloop van hun eigen kroost, daar zijn ze tenslotte Onverschrokkenen voor. De volgelingen willen het niet geloven, waarom zouden ze ook. 90% van hun leven is fictief, hun imaginaire geld, hun verzonnen vijanden, de door hun voorvaderen bedachte afgoden en hun, door de Onverschrokkenen geschonken pseudo wereld genaamd het World Wide Web. Zou de aarde, of zijn schepper zo u daar in gelooft, naarstig opzoek zijn naar een oplossing lijkt deze al te zijn gevonden. Tijd.
Tijd, een dimensie die slechts voor de mensheid enige relevantie heeft. De wellicht 10.000 of 20.000 jaar van mislukte beschaving vergaat in de dimensies die het "alom" bevat, als een haarscheurtje in een bakstenen muur tijdens een Groninger aardschok.
De dinosaurussen zijn niet meer. Niet eens zo onwaarschijnlijk zal de mens over een, voor de aarde, korte periode van tijd slechts een slechte herinnering zijn. Waar de Dino's nog evolueerden in lompe grootheden met te veel honger en te weinig aanpassingsvermogen, is het diersoort mens geworden tot een van techniek afhankelijk wezentje, waarvan de meeste nog geen maand zouden overleven zonder alle hulpmiddelen waarmee ze hun bestaan vol vertrouwen stutten. Naarstig zijn ze op zoek in het heelal naar een nieuwe wereld, omdat de slimmeriken donders goed weten dat er een einde komt aan de geneugten, die ze in een veel te snel tempo, versmaden.
Nee, er komt geen kentering. Niet van keurig in het pak gestoken politici, zij hebben immers niet de macht. Geld is macht, en het monopolie op heel veel van dit imaginaire ruilmiddel is in handen van de Onverschrokkenen. We zien ze niet, we horen ze weinig, maar hun stromannen nestelen zich in ieder gebouw, onder iedere fluwelen zetel en in elke aktetas van de gekozen vertegenwoordigers door en voor het volk. Het volk, een ratjetoe van individuen met lichamelijke en geestelijke zwakheden, waarvan de sterkste vaak opvallend weinig slimmigheid hebben meegekregen. Oorspronkelijk was het diersoort mens een omnivoor en kudde-dier. De evolutie en de veranderende omstandigheden op deze aardkloot zorgden voor differentiatie gelijk er bij alle zoogdieren verschillende rassen zijn ontstaan. Een mooie bijkomstigheid van de evolutie is dat soorten zich redelijk snel aanpassen aan de omstandigheden. Hier en daar wat meer beharing tegen de kou, wat meer pigment om de zonnestralen te doorstaan en bij het toenemen van angst, omdat de meegegroeide hersenen de ultieme dimensie niet kunnen verhapstukken, ontwikkelde iedere soort zijn eigen goden, rituelen en hoopgevende hiernamaals'.
De evolutie heeft voor een omgekeerde levensloop gezorgd. Bij het toenemen van de hersenen ging de mens steeds minder weten, steeds meer fantaseren en ideologische toekomstbeelden als waarheden aannemen. De aanpassingsmogelijkheden, het instinkt, waarmee de mens zich kon onderscheiden en zich kon verheffen boven de andere soorten, is nagenoeg weg geëvolueerd. Vroeger volkomen normale gevoelens van onveiligheid, angst voor het onbekende en het aanvaarden van dood, zijn nu de schuld van een ander ras, een ander kengetal of een afgod, zolang het maar niet de eigen afgod is. Waar in het verleden die negatieve gevoelens nog werden overwonnen door nieuwsgierigheid en "de mens" nog zelf opzoek ging naar zijn toekomst, laat de uit-geëvolueerde soort dat nu over aan de aangewezene waar ze als blinde schapen achteraan sjokken. Ze kunnen er niets aan doen, de tijd van de Onverschrokken is nu eenmaal hier. De evolutie heeft zich nu eenmaal in deze vorm voltooid. Het is niet de schuld van de slimsten, zij zijn nog steeds nieuwsgierig en ontdekken nog steeds nieuwe oplossingen en vergezichten. Helaas zijn ook zij aan de Onverschrokkenen overgeleverd.
Iedere samenleving huisvest wel wat van die Onverschrokkenen, zij bepalen de geschiedenis, een toekomst beeld dat niet verder rijkt dan hun eigen bestaan. Nee, zelf niet de levensloop van hun eigen kroost, daar zijn ze tenslotte Onverschrokkenen voor. De volgelingen willen het niet geloven, waarom zouden ze ook. 90% van hun leven is fictief, hun imaginaire geld, hun verzonnen vijanden, de door hun voorvaderen bedachte afgoden en hun, door de Onverschrokkenen geschonken pseudo wereld genaamd het World Wide Web. Zou de aarde, of zijn schepper zo u daar in gelooft, naarstig opzoek zijn naar een oplossing lijkt deze al te zijn gevonden. Tijd.
Tijd, een dimensie die slechts voor de mensheid enige relevantie heeft. De wellicht 10.000 of 20.000 jaar van mislukte beschaving vergaat in de dimensies die het "alom" bevat, als een haarscheurtje in een bakstenen muur tijdens een Groninger aardschok.
Reacties
Een reactie posten