Doorgaan naar hoofdcontent

Verbinden

Het is alweer zaagsel zaterdag, de 4e maart van 2017 en ondanks dat de gevoelsmatige verbondenheid met de nacht, kijk ik verlangend uit naar het opkomen van de zon. De winterse melancholische stemming, waarin ik me graag onderdompel gedurende de koude dagen, maakt langzaam plaats voor vroege, ongeduldige, momenten vol voornemens en ideeën. De correlatie tussen zin en zonlicht lijkt een niet meer te ontkennen verbinding, het verband tussen de neerslachtige hersenspinsels en donkere dagen is als een overgebleven litteken van een depressieve wond. De emotionele synthese, door heldere, warme, stralen op een kaalgeschoren schedel, lijkt de enige remedie om de scheikundige verbindingen van het brein weet los te weken. Liefde en compassie blijken steeds weer de beste remedie om loszittende naden dicht te naaien of afgebroken stukken vast te lassen, maar helaas zijn dat vakkundige handelingen die op wereldformaat verloren zijn gegaan. De wereld is vol met kloven en spleten, de mensheid machine vol met losgeslagen raders en roestige gaten. De monteurs hebben nog nooit een ambachtsschool van binnen gezien, hebben geen enkele vakkennis en komen telkens weer met het geijkte lapwerk, een kapitalistische knoop. Natuurlijk kun je een gebroken touw repareren met een sterke knoop, maar als het touw is versleten breekt het bij de geringste spanning op een andere plaats. Je kunt een hangbrug omgaan door over een ravijn te vliegen, maar slechts enkele kunnen zich zo’n helicopter of ander vliegmachine veroorloven. Het bouwen van bruggen is een verloren kunde uit een ver verleden en het verbinden van levensaderen slechts voorbehouden aan enkelen die zich niet conformeren aan de tegensputterende economische motor. Terwijl de zaagselmaker de eerste zonnestralen waarneemt en  aanstalte maakt om het project, een nieuwe versie van een historisch huishoudelijk voorwerp, af te maken dat in de lijmtangen op z’n werkbank ligt, proberen Europese politici, de Nederlandse voorop, verbindingen te maken met de komende verkiezingen in hum achterhoofd. Helaas zijn ze maar een techniek machtig, het economisch knopen. Dat mag werken bij een gebroken touw, maar bij een aorta zorgt dat voor een hartstilstand, bij een waterleiding tot droogte en als het om een communicatie lijntje gaat noemt men dat een kink in de kabel......

Reacties

Populaire posts van deze blog

Die andere AOW oplossing

De ene politieke partij wil de AOW leeftijd verlagen, de ander zelfs verhogen. Het mag duidelijk zijn dat de lichamelijke inspanningen, de zogenaamde sociale “klasse” waar toe men veroordeeld is, en het uiteindelijke budget voor een gezond leven, voor een bouwvakker, slachthuis medewerker of zelfs een ambulance hulpverlener, de weg naar een AOW op 65 jarige leeftijd al een moeilijke opgave is. Voor een politicus, podcast-journalist of “influencer” behorende tot de Millenials of zelfs Gen Z generatie lijkt een pensioengerechtigde leeftijd van 70 geen bijzondere opgave, tenzij je als kind bent opgegroeid onder de rook van TataSteel natuurlijk. Waarom zou de AOW leeftijd dus voor iedereen hetzelfde moeten zijn? De discussie over wat dan wel of niet als een “zwaar” beroep kan worden aangemerkt is door allerlei veronderstellingen ingewikkeld, en leid vooral door niet meetbare factoren tot haast ondefinieerbare categorieën. Er is echter een logische oplossing om tot een gewenste differentiat...

2025, Dit is het dan, 15 Januari. Woord van de dag: onderduiken

Terwijl bij een grootschalige politieactie tegen mensenhandel, de Portugese politie 28 mensen – waaronder werkgevers - arresteerde en minstens 100 migranten bevrijdde, die op boerderijen in de zuidelijke regio Baixo Alentejo werkten, blijken de ongebreidelde leugens over de gefantaseerde vrijspraak van Trump, via het propaganda kanaal van een Zuid-Afrikaanse miljardair, ook in Nederland klakkeloos te worden verspreid op, het nu ook feiten vrije, Facebook. Nu extreem Rechts, en zelfs het fasisme, een voet tussen de deur hebben binnen de Europese democratieen valt het nog maar te bezien hoeveel aanhangers van bijvoorbeeld Wilders, Le Pen, of Orban zich zullen manifesteren als hun dromen uitkomen. De vaak angstige witte mannetjes, reeds in het laatste kwart van hun – net niet geslaagde – leven, thuis vaak gedomineerd door een sterkere vrouw, zullen waarschijnlijk al snel de route van de minste weerstand kiezen. Zoals de Amerikaanse extreme rednecks al klaar staan om de, door Trump en z...

Het 90 dagen experiment.

Het was een experiment. Een persoonlijke zoektocht naar antwoorden, naar bevestiging van veronderstelde zekerheden en ogenschijnlijke waarheden. Het zouden negentig stille dagen worden met slechts de onontkoombare dagelijkse beslommeringen en wekelijks repeterende rituelen, die het leven zelf nu eenmaal met zich meebrengen. De hittegolf die deze zomer al vroeg in alle hevigheid een verlammende uitwerking had op het dagelijks functioneren en dit jaar voor het eerst, in zowel temperaturen als in volharding, extreme records zou breken, maakte ieder excuus voor een persoonlijke, welbewust gekozen, reflecterende stilstand overbodig. Alle wereldse exponenten van communicatie, werden gedempt, of op z'n mist tot een minimum beperkt. Een huis, een tuin, een man en een vrouw met hun twee viervoeters. Geen wekelijke YouTube video over de avonturen in de werkplaats, geen Instagram bijdrages, geen uitgebreide meningen en reacties op sociale media berichten, geen overbodige verplaatsingen, maar ...