Dag 8 2017, zondag, rustdag, uitslaapdag, een ideale dag om op te laden voor de uitdagingen van de aankomende week. Iedere zondag weer sta ik op met de hoop dat er voor een keer geen nieuws is, dat er niets noemenswaardig is gebeurd, er geen verbijsterende berichten zijn en al die gelovigen zich voor een dag eens aan de boodschap van hun geschriften houden; lief zijn voor elkaar. Maar terwijl Israelische Ambassade medewerkers drukdoende zijn om politici in andere landen, die ook maar enige sympathie hebben voor de Palestijnen, via allerlei geheime en smerige praktijken, met behulp van democratie ondermijnende mollen, in diskrediet te brengen en de Putinnisten via andere wandelgangen en slecht beveiligde kabeltjes de chaos proberen te vergroten, arriveren in het Duitse Bremerhaven 3500 militairen met de grootste lading Amerikaans militair materieel sinds het einde van de Koude Oorlog. Stappen er, in Fort Drum, New York, 1800 Amerika verdedigers op het vliegtuig en vertrekt een bataljon met 24 Apache helikopters en 400 militairen uit Fort Bliss, Texas, richting de grens met Rusland. Het moet Putin en z’n kameraden afschrikken.. Ondertussen is een familie lid veilig vertrokken uit de haven van Istanbul, op weg met een, in Turkije gebouwde, veerboot, zonder vluchtelingen, naar het Canadese Vancouver. Als je de oceaan kunt oversteken met zo’n, op aardgas voortgestuwde, pont zullen de toekomstige pendeldiensten vanaf Horseshoe Bay met Amerikaanse asielzoekers, die via Alaska het vrije westen willen bereiken, in alle veiligheid kunnen worden uitgevoerd. Terwijl we in Portugal, met de voorkennis dat het al eens drie dagen waren voor een Angolese voetballer, wachten op de uitkomst over hoeveel dagen we in Nationale rouw verblijven omdat, een van de grondleggers van de huidige democratie en voormalig president van de Portugese Republiek, Mário Soares op 92 jarige leeftijd is overleden, de onderhandelingsuitkomsten met de stakende, via uitzendcontracten aangetrokken, ziekenhuismedewerkers bekend is geworden en zij nu ook worden betaald voor hun inspanningen, worden in Iran de mensenrechtenactivisten per dozijn gearresteerd en is het nationaal nieuws in Nederland dat er een vrouw is gevallen met haar fiets omdat het ijzige fietspad niet naar behoren met zout werd bestrooid. Met andere woorden, wakker worden op zondagochtend blijft een riskante bezigheid, tenzij we weer eens een stroomuitval hebben, tja, dan blijft het vredig stil.
De ene politieke partij wil de AOW leeftijd verlagen, de ander zelfs verhogen. Het mag duidelijk zijn dat de lichamelijke inspanningen, de zogenaamde sociale “klasse” waar toe men veroordeeld is, en het uiteindelijke budget voor een gezond leven, voor een bouwvakker, slachthuis medewerker of zelfs een ambulance hulpverlener, de weg naar een AOW op 65 jarige leeftijd al een moeilijke opgave is. Voor een politicus, podcast-journalist of “influencer” behorende tot de Millenials of zelfs Gen Z generatie lijkt een pensioengerechtigde leeftijd van 70 geen bijzondere opgave, tenzij je als kind bent opgegroeid onder de rook van TataSteel natuurlijk. Waarom zou de AOW leeftijd dus voor iedereen hetzelfde moeten zijn? De discussie over wat dan wel of niet als een “zwaar” beroep kan worden aangemerkt is door allerlei veronderstellingen ingewikkeld, en leid vooral door niet meetbare factoren tot haast ondefinieerbare categorieën. Er is echter een logische oplossing om tot een gewenste differentiat...

Reacties
Een reactie posten