Het is maandag, de 23e dag van het nieuwe jaar alweer, de tijd gaat snel. Terwijl we ooit dachten dat we juist geacht werden even een pas op de plaats te maken, van ons verwacht werd de situatie van meerdere zijden te bekijken en de feiten op een rijtje moeten hebben voordat we een oordeel konden uitspreken, blijkt het speelveld plots de middenstip te hebben verloren en er alleen nog maar aan een kant een doel en cornervlaggen te staan. In Amerika kunnen ze alle bewakingscamera’s afschaffen, want het opgenomen beeldmateriaal is vanaf het afgelopen weekend niet meer als bewijs te gebruiken en binnenkort is slechts alleen nog de gefabriceerde werkelijkheid, geaccordeerd door de meest narcistische “leider” sinds Hitler, vrij toegankelijk op het internet. De drukpers lijkt gered, de waarheid moet weer worden gedeeld op illegaal papier, geschreven door echte journalisten en via een ondergronds circuit vanonder de toonbank worden verspreid. Zij die altijd beweren dat privacygevoelige informatie bij een democratisch gekozen overheid in veilige handen was, moeten hun standpunt nog maar eens goed overwegen. De overgang van een democratisch gekozen regering naar een Noord-Koreaanse stijl van volksvertegenwoordiging is, zo blijkt, helemaal geen onmogelijkheid. Ondertussen wordt de “internationale internet vriendenkring” van die onconventionele zaagselmaker op zijn eenzame heuvel in centraal Portugal, verder uitgedund. Tussen het creatief schaven en schuren door is er zeker ruimte voor discussie, maar telkens “alternatieve feiten” moeten weerleggen is vermoeiend maar vooral de vertaling van patriottisme naar nationalisme, racisme, homofobie en zelfs gestrekte armen naar de grote leider, slingerd de gemoedstoestand van de houtbewerker tussen angstig, boos, strijdlustig en verdrietig, en dat komt uiteindelijk de creativiteit niet te goede. Het doet zelfs een beetje pijn om te zien dat getalenteerde mensen, met oog voor detail, afwerkingen en stijl, in staat zijn zulke mooie stukjes vakwerk voor het nageslacht na te laten en tegelijkertijd het in zich hebben om met de meest vreselijke, ongenuanceerde, angstaanjagende termen te reageren op waarheden die ze niet bevallen en die via verschillende vormen van sociale media wereldkundig worden gemaakt. Terwijl de Engelse premier speelt met experimentele rode knopjes op haar victoriaanse bureau en daarmee bijna de staat Florida voor duizenden jaren onbewoonbaar had gemaakt, probeert Trump te achterhalen waarom er 24 codes en 18 sloten op die, vast op z’n ovale bureau geschroefde, fumador zitten. Het begrip “sigaar uit eigen doos” kan hem echter niet duidelijk uitgelegd worden zonder daarbij regel nummer 1, nooit te twijfelen aan de alternatieve waarheid, te overtreden. Ondertussen staat de zaagselmaker met het schaamrood op z’n gezicht, verdwaasd en zonder herinnering aan het werken met z’n voetbediende draaibank, met een onbewust gemaakt figuratief en expliciet kunstwerk, ontsproten uit een dikke olijvenboom tak, in z’n handen. Creativiteit staat klaarblijkelijk toch onder invloed van opgezogen informatie. In een doosje doen dan maar en opsturen naar Downingstreet nr.10, ze zal er blij mee zijn, alhoewel, er zit geen nucleaire lading in de kop......
Reacties
Een reactie posten