De Grens

Ondanks de limitatie van haar bewegingen,
de inperking van haar zicht op buiten
en de beteugeling van haar nieuwsgierigheid door separatie in eenzaamheid,
kon ze zien.
De afbakening van een omkaderde wereld,
binnengesloten door een pijn filterende demarcatie in haar gedachten,
zorgde voor een scheidslijn tussen
haar fysieke aanwezigheid in de linie van een onverdraagzame realiteit
en dat wat ze zag.

Ondanks de limbus,
die de omkadering van haar getraliede blik,
door een zicht bedekkende voile verstevigde
en de beknotting van het licht in haar ogen door een strook van donker gaas,
kon ze de periferie van humanisme aanschouwen.
De restrictie om te zoeken,
opgelegd vanaf de buitenkant van het bestaan,
kon haar niet weerhouden om een opening in de,
met pennen streken,
afgebakende omtrek van de geschiedenis te vinden.
De grens overschreden,
de menselijke limiet voorbij,
in het summum van vrijheid,
vond ze de dood.