Doorgaan naar hoofdcontent

24 Oktober, over de opkomst van mini-maatschappijen en een zomer die niet was

En dan wordt je wakker op vrijdag 24 oktober. Compleet uit het lood geslagen, de wintertijd staat voor de deur, zaterdagnacht gaat een uur langer duren. De zomer is zojuist begonnen. Met 30 graden in de schaduw en de vorige week opgeruimde zomerkleding weer terug op de haakjes in de inloopkast. Na een paar maanden kwakkelen tussen moesson buien en gecodeerde berichten van de dondergod Thor, lijken we voor ons geduld en ongemak te worden beloond. Net op tijd straalt de zon op onze overvolle sinaasappelenboom, toch nog oranje bolletjes dit jaar. De olijven zijn verregend, de olie zal wel duur worden. Gelukkig is de prijs van die andere, minder natuurlijke, olie gedaald en scheelt dat een dubbeltje op de pomp. Jawel, het zijn de kleine zaken die er toe doen. De micro economische gevolgen in een steeds kleiner wordende wereld. Anti-globalisten hebben dus eigenlijk het juiste inzicht, en ondanks alle verwoede pogingen van de liberale onderwereld blijkt die globalisering zich te beperken tot het grote geld, internationale graaiers en criminele uitwassen in de politiek en het bedrijfsleven. De massa kreunt en steunt bij iedere internationale hype en het nieuwe wereld-bestuur, bestaande uit mega-aandeelhouders en hun stromannen binnen de politieke stromingen, doen hun best om zoveel mogelijk angst te zaaien. Alles wordt onderworpen aan commerciële groei, de voedsel productie komt in handen van een paar grote wereldspelers en hun patenten op alles wat enigszins eetbaar lijkt maakt iedere poging tot gezond eten een illegale bezigheid in de toekomst.


De wereld heeft een vaststaand aantal vierkante kilometers en de zogenaamde liberale wereldleiders menen dat de economische graaigroei daar geen rekening mee hoeft te houden. Gesponsord, onderhouden, omgekocht of verneukt (hoe je het ook maar wilt noemen), door de nimmer genoeg hebbende elite, besluiten ze iedere oplossing om deze aarde een beetje betere plaats te maken te verdunnen met economisch gebrabbel, financiële op de weg liggende beren, de wensen van hun meesters en hun eigen wens tot vergelding omdat ze als blank schlemielig jongetje op school gepest werden door een gezonde boeren knaap, tot een vergiftigt compromis dat geen enkele stap in de richting van het voorkomen van de ondergang zet. Ze zullen er wel trots op zijn die studentenknaapjes Rutte en consorten dat Nederland weer een woordje meespreekt in de VN mensenrechten raad, maar Nederland, is dat niet dat landje dat ex-tolken voor het leger gewoon uitzet en uitzwaait voor gedane diensten? Is dat niet dat landje waarvan een staatssecretaris allergisch is voor de rechten van het kind? Is dat niet dat landje dat alsmaar door procedeert als ze ongelijk krijgen bij een rechter? Is dat niet het landje waar audiotapes en ander bewijsmateriaal telkens per ongeluk worden vernietigt?

Vooralsnog lijkt het er op dat de politieke elite elke kans aangrijpt om de massa te manipuleren en angst aan te jagen. Misschien komt dat wel gewoon op dat ze langzamerhand bang worden voor de massa, je kunt tenslotte niet voorspellen wat een bedreigde kat in het nauw voor sprongen maakt.

Zelfvoorzienend in Energie, gezamenlijk gebruik van slechts 1 grasmaaier, (alhoewel, waarom zou je gras in je tuin hebben als er ook groenten, of nog beter, tabaksplanten kunnen staan), Je elektrische auto opladen met je eigen zonnepanelen en gewoon zoals vroeger naar de bruikbaarheid van dingen kijken in plaats van naar het "design".... Je eigen stukje bos, een houtkachel, een paar kippen voor dagelijks verse eieren en af en toe een goede pan soep. Die oudere mevrouw in de straat weet waarschijnlijk nog wel hoe je balkenbrij maakt nadat je met de buren dat gezamenlijk vetgemeste varken van de (in Nederland waarschijnlijk de kinder-) boerderij hebt geslacht. Samen even de straat schoonhouden, even een voorgeveltje schilderen van mede-bewoner die dat zelf niet kan, en een tuinhekje repareren dat het keffertje van "opa" op nr.15 van de straat houdt. Het wilde zwijn, geschoten door een andere buurman omdat hij wel erg weinig druiven overhield van z'n gaard, draait boven de barbecue, de wijn komt uit het vat op nr.23, zelf gemaakt, heerlijke dagen....

Utopie? Nee hoor, zo leven we hier nog op het platteland van Portugal, niet uit overtuiging perse... uit noodzaak. Illegaal allemaal dat wel. Europese wetten, hoofdzakelijk door flinke druk van landbouw lobby's, zaad-groothandels, gesubsidieerde boeren, energiegiganten en Zuid-as brievenbus multinationals, vormgegeven maken het loslopende, "thuis geslachte" varken illegaal, de zonnepanelen door overheidsmaatregelen bijna onmogelijk (vanwege de verplichte connectie aan het energienetwerk, overigens in handen van Chinese investeerders, verkocht onder druk van de zogenaamde Trojka). Hoelang we ons eigen drinkwater nog uit de natuurlijke bronnen mogen pompen is onzeker en of we die zaden nog wel mogen strooien in de toekomst zonder aangeklaagd te worden door Monsanto hangt als een Europees besluiteloos achterkamertjes spinsel in de lucht. Met een AOW van 230 Euro, een minimum loon van 505 Euro, geen thuiszorg (tenzij georganiseerd door de plaatselijke kerkgangers), geen bijstand, geen ziekte dagen uitbetaling, is er echter geen keus... Elektriciteit, gas, benzine, boodschappen, tandartsen etc. (kortom het dagelijkse levensonderhoud) is hier zo'n 15% duurder (BTW 23% op aanraden van de EU "hulpverleners") dan in een land als Nederland, maar de lonen zijn op z'n minst de helft lager, zo niet nog lager. Samenleven is dus een letterlijke vorm om te overleven.... En nee, dat levert de overheid geen enkele belastingcent op.... Het is wachten op wind en zon belasting....


De wereld wordt dus niet kleiner in de vorm dat afstanden korter worden, maar dat velen er voor kiezen weer deel uit te maken van een plaatselijke mini-maatschappij. Het zal een bloedige strijd worden als de zoveelste crisis de elite weer vele malen rijker maakt. Je kunt op de dag wachten dat er niets meer te verliezen valt en de guillotines weer uit het vet gehaald worden. Op wie zal die opgekropte hopeloosheid en woede worden afgereageerd? Ja de overheid is bang voor de delende burger....

Reacties

Populaire posts van deze blog

Die andere AOW oplossing

De ene politieke partij wil de AOW leeftijd verlagen, de ander zelfs verhogen. Het mag duidelijk zijn dat de lichamelijke inspanningen, de zogenaamde sociale “klasse” waar toe men veroordeeld is, en het uiteindelijke budget voor een gezond leven, voor een bouwvakker, slachthuis medewerker of zelfs een ambulance hulpverlener, de weg naar een AOW op 65 jarige leeftijd al een moeilijke opgave is. Voor een politicus, podcast-journalist of “influencer” behorende tot de Millenials of zelfs Gen Z generatie lijkt een pensioengerechtigde leeftijd van 70 geen bijzondere opgave, tenzij je als kind bent opgegroeid onder de rook van TataSteel natuurlijk. Waarom zou de AOW leeftijd dus voor iedereen hetzelfde moeten zijn? De discussie over wat dan wel of niet als een “zwaar” beroep kan worden aangemerkt is door allerlei veronderstellingen ingewikkeld, en leid vooral door niet meetbare factoren tot haast ondefinieerbare categorieën. Er is echter een logische oplossing om tot een gewenste differentiat...

2025, Dit is het dan, 15 Januari. Woord van de dag: onderduiken

Terwijl bij een grootschalige politieactie tegen mensenhandel, de Portugese politie 28 mensen – waaronder werkgevers - arresteerde en minstens 100 migranten bevrijdde, die op boerderijen in de zuidelijke regio Baixo Alentejo werkten, blijken de ongebreidelde leugens over de gefantaseerde vrijspraak van Trump, via het propaganda kanaal van een Zuid-Afrikaanse miljardair, ook in Nederland klakkeloos te worden verspreid op, het nu ook feiten vrije, Facebook. Nu extreem Rechts, en zelfs het fasisme, een voet tussen de deur hebben binnen de Europese democratieen valt het nog maar te bezien hoeveel aanhangers van bijvoorbeeld Wilders, Le Pen, of Orban zich zullen manifesteren als hun dromen uitkomen. De vaak angstige witte mannetjes, reeds in het laatste kwart van hun – net niet geslaagde – leven, thuis vaak gedomineerd door een sterkere vrouw, zullen waarschijnlijk al snel de route van de minste weerstand kiezen. Zoals de Amerikaanse extreme rednecks al klaar staan om de, door Trump en z...

Het 90 dagen experiment.

Het was een experiment. Een persoonlijke zoektocht naar antwoorden, naar bevestiging van veronderstelde zekerheden en ogenschijnlijke waarheden. Het zouden negentig stille dagen worden met slechts de onontkoombare dagelijkse beslommeringen en wekelijks repeterende rituelen, die het leven zelf nu eenmaal met zich meebrengen. De hittegolf die deze zomer al vroeg in alle hevigheid een verlammende uitwerking had op het dagelijks functioneren en dit jaar voor het eerst, in zowel temperaturen als in volharding, extreme records zou breken, maakte ieder excuus voor een persoonlijke, welbewust gekozen, reflecterende stilstand overbodig. Alle wereldse exponenten van communicatie, werden gedempt, of op z'n mist tot een minimum beperkt. Een huis, een tuin, een man en een vrouw met hun twee viervoeters. Geen wekelijke YouTube video over de avonturen in de werkplaats, geen Instagram bijdrages, geen uitgebreide meningen en reacties op sociale media berichten, geen overbodige verplaatsingen, maar ...