13 januari 2014, over grensoverschrijdende rookworsten en het missen van slagroomtaarten.

En dan wordt je wakker op 13 januari. Nee, voor de verandering niet om 5 uur maar, na een heerlijke nachtrust, bij de eerste zonnestralen die door de spleetjes van de rolluiken het dwarrelende stof zichtbaar maken, de nadelen van een houtkachel. Een dagje vrij, voor zover je een koude maandag tussen een weekend vol irrationele werk beslommeringen en een dinsdag waarop dat alles weer een nieuwe aanvang vindt, een vrije dag kunt noemen. Nee, het leven van een immigrant gaat niet over rozen. Vooral de niet uitkomende verwachtingen ten aanzien de gemaakte afspraken met pensioenfondsen, waardoor de dagen in plaats van 8 uur vrije tijd zich uitstrekken over 14 uur reizen en ondergewaardeerd presteren in een, vanwege de goedkope krachten en schlemielige arbeidsvoorwaarden in Lissabon neergestreken Canadees callcenter, verlammen zo'n zeldzame dag van samen zijn. Er moeten vele klussen worden geklaard, maar voordat de energie zich heeft gebundeld in de stramme spieren en vermoeide hersenen, heeft de klok zijn kleine wijzer al over het hoogtepunt getild.

 Toen we zeven jaar geleden het, door gouden sterren omrande, blauwe, met “Welkom in Nederland” beschreven, grensbord in de achteruitkijkspiegel zagen, lag het boekje “Ik mis alleen de Hema” in het dashboardkastje. Leuke lectuur voor onderweg. Nee, we zouden voorlopig , misschien wel nooit meer, die grensovergang, waaraan we zoveel discriminerende herinneringen hebben, passeren. Als langharige, bandana dragende, mintgroen busje rijdende kleine ondernemer bleek, het bijna dagelijkse, retourtje Duitsland voor de vooringenomen douane beambten een aanleiding tot selectieve controle. De schade in tijd alleen al, zou menig ondernemer in een faillissement drijven. Open grenzen binnen Europa, voor grensbewoners een loze term, waarvan ze dagelijks de leugen en onzin ondervinden.

Of we zelfs de Hema, en vooral de rookworsten, niet zouden missen was tijdens onze exodus slechts een vraag die we, schouderophalend, als niet relevant beschouwden. Met uitzondering van een enkele spannende doch ongeoorloofde handeling in een van de pashokjes, hebben we absoluut geen emotionele band met het slagroomtaarten en warme rookworsten verkopende filiaal in Winschoten.

Achteraf zou je wel kunnen stellen dat die herinneringen anders hadden kunnen zijn na het lezen over de 17-jarige Yosra die 4 uur lang werd vastgehouden nadat ze in een pashokje van een HEMA insuline spoot en door de beveiliging werd aangezien voor een junk. Ze bleek echter diabetespatiënte en had op dat moment een te hoge bloedsuikerspiegel. Om haar waarde omlaag te krijgen moest ze dus insuline spuiten. Daarbij verloor ze wat urine, een bijverschijnsel dat kan voorkomen bij een hyper. Op dat moment trokken twee beveiligers het gordijn van het pashokje open en werd ze opgepakt voor vernieling. Nee, enige vorm van privacy is zelfs in een pashokje niet meer te garanderen. Ondanks dat een vriendin en haar toegesnelde moeder de beveiliging vertelden dat Yosra diabetespatiënt is, droegen die afgekeurde gekostumeerde, waarschijnlijk met behoudt van hun uitkering tewerkgestelde,opgewaardeerde stadswachten, haar toch over aan de politie. In totaal heeft ze 4 uur vastgezeten op het bureau en toen ze daar haar medicijnen laat zien, zeiden de agenten 'Dat is vast een truc. Dat doen veel allochtonen' aldus Yosra.

Over de aantijging dat Yosra door agenten is aangesproken op haar allochtone achtergrond wil de politie alleen in het algemeen iets kwijt. Gewoon een opmerking die ook de douane bulletjes op de grens bij Nieuweschans altijd naar voren brachten, als ze, voor de vijfde keer in de zelfde week mijn auto binnenste buiten keerde; 'Mocht u van mening zijn dat u door de ons niet goed bent behandeld, dan staat het u altijd vrij om daarover een klacht in te dienen'. De Hema lanceerde een eigen zorgverzekering. Heel Nederland mag zich via de winkelketen verzekeren tegen zorgkosten. Iedereen die overstapt krijgt het hele jaar bijna 10 procent korting op bijna alles van Hema. Bij de aanvraag van zo'n verzekering onderzoeken de uniform fetisjisten van het bedrijf met behulp van de bewakingscamera's en het onaangekondigd opentrekken van pashok-gordijntjes of de aanvrager niet toevallig incontinentieluiers draagt, want die zijn nogal kostbaar voor de verzekeraar en bij het niet sluitend functioneren ook nog voor de vloer van de Hema pashokjes. Of ze ook insuline gaan vergoeden blijft ook nog een vraag......