De voorspellingen komen iedere keer weer uit onder dwang van de zoektocht naar macht, rijkdom of persoonlijke glorie. Iedere voorspeller heeft tot nog toe zijn of haar gelijk gekregen. Het einde der tijden is nabij. Dat einde is natuurlijk de afloop van de huidige tijd, morgen is er weer een nieuwe. De wereld vergaat iedere dag en bij het ontwaken breekt er telkens weer een nieuwe tijd aan. Vaak wordt de aarde gekenmerkt als wereld, waardoor heel wat voorspellingen zich lijken te ontpoppen als verzinsels. Er zijn al heel wat werelden vergaan. Persoonlijke, geestelijke en reële omstandigheden werden door de geschiedenis ingehaald. De aarde veranderde weliswaar van structuur en schoonheid maar is nog steeds een globe, draaiend rond de zon. Het heelal is al miljoenen jaren geleden vergaan, de huidige situatie zal door de afstand van de sterren slechts voorbehouden zijn aan, ons in de verre toekomst, opvolgende generaties, die op hun beurt slechts onze geschiedenis aanschouwen.
We leven in het nu, maar kijken we om ons heen zien we slechts het verleden. Er was ooit een wereld waarin de continenten zich nog verenigd wisten. Verzuilingen volstrekken zich in de loop der tijd. De wereld van de Inca’s is vergaan, zo ook die van Noach en de mammoeten. De volstrekkingen van doodvonnissen volgen zich in een razend tempo op. De tijd van gisteren is al gestorven, die van vandaag wordt binnen enkele uren vermoord. Geheime en onderliggende machten denken invloed te kunnen uiten door de verspreiding van leugens, dodelijke oorlogen en verzonnen angsten. Tegen beter weten in proberen ze hun tijd van overheersing te beademen. Het is echter een illusie om te denken dat je je eigen wereld kunt behoeden van een ondergang. Iedere wereld vergaat, zelfs die van morgen. De arrogantie van religies zal sterven door overwoekering van een nieuwe waarheid. Slechts voor enkele momenten, van een paar duizend aardse jaren, zijn ze relevant voor de geschiedenis. Irreële denkbeelden als troost voor een beleving van het nu en de angst voor de toekomst.
Onze toekomst is het heden van onze opvolgers, die onze kosmische geschiedenis als een niet uitgekomen voorspelling aan de hemel zullen waarnemen. Slechts enkele uit de huidige wereld zullen voortleven in de stervende toekomst van morgen. Een nieuwe tijd die gedoemd is te vergaan. Verontwaardigd over de onwetendheid van vroegere generaties, die streefden naar hun eigen vrijheid en democratie, geloven ze weer in een nieuwe religie. De wereld van het verleden is vergaan, staande in een, voor ons nog toekomstige, tijd waarin de aarde nog steeds om de zon draait. Waar uitgestorven soorten worden opgegraven en vergeleken met geëvolueerde exemplaren. Een tijd waarin wij, de mens van nu, zal worden gezien als een heel klein stapje in de evolutie uit een vergane wereld. Met een besef en overtuiging kijken de individuen van een nieuwe wereld naar zichzelf, maar goed dat ze op de evolutie ladder een stap hebben kunnen zetten. Wetende dat er na hun weer spirituele richtingen zullen groeien, werelden zullen vergaan en de drang naar rijkdom, macht en persoonlijke verheerlijking zal blijven woekeren. Tenzij de afstand naar de toekomst kan worden verkleind, zal de evolutie in vergane werelden plaatsvinden.
We leven in het nu, maar kijken we om ons heen zien we slechts het verleden. Er was ooit een wereld waarin de continenten zich nog verenigd wisten. Verzuilingen volstrekken zich in de loop der tijd. De wereld van de Inca’s is vergaan, zo ook die van Noach en de mammoeten. De volstrekkingen van doodvonnissen volgen zich in een razend tempo op. De tijd van gisteren is al gestorven, die van vandaag wordt binnen enkele uren vermoord. Geheime en onderliggende machten denken invloed te kunnen uiten door de verspreiding van leugens, dodelijke oorlogen en verzonnen angsten. Tegen beter weten in proberen ze hun tijd van overheersing te beademen. Het is echter een illusie om te denken dat je je eigen wereld kunt behoeden van een ondergang. Iedere wereld vergaat, zelfs die van morgen. De arrogantie van religies zal sterven door overwoekering van een nieuwe waarheid. Slechts voor enkele momenten, van een paar duizend aardse jaren, zijn ze relevant voor de geschiedenis. Irreële denkbeelden als troost voor een beleving van het nu en de angst voor de toekomst.
Onze toekomst is het heden van onze opvolgers, die onze kosmische geschiedenis als een niet uitgekomen voorspelling aan de hemel zullen waarnemen. Slechts enkele uit de huidige wereld zullen voortleven in de stervende toekomst van morgen. Een nieuwe tijd die gedoemd is te vergaan. Verontwaardigd over de onwetendheid van vroegere generaties, die streefden naar hun eigen vrijheid en democratie, geloven ze weer in een nieuwe religie. De wereld van het verleden is vergaan, staande in een, voor ons nog toekomstige, tijd waarin de aarde nog steeds om de zon draait. Waar uitgestorven soorten worden opgegraven en vergeleken met geëvolueerde exemplaren. Een tijd waarin wij, de mens van nu, zal worden gezien als een heel klein stapje in de evolutie uit een vergane wereld. Met een besef en overtuiging kijken de individuen van een nieuwe wereld naar zichzelf, maar goed dat ze op de evolutie ladder een stap hebben kunnen zetten. Wetende dat er na hun weer spirituele richtingen zullen groeien, werelden zullen vergaan en de drang naar rijkdom, macht en persoonlijke verheerlijking zal blijven woekeren. Tenzij de afstand naar de toekomst kan worden verkleind, zal de evolutie in vergane werelden plaatsvinden.
Reacties
Een reactie posten