Doorgaan naar hoofdcontent

Posts

Er worden posts getoond met het label gedicht

Reiniging

‘t ziet zwart van de mensen op de kade de boot komt aan zoals hij zo vele malen vertrok vol met zwarte mensen na het douchen is alles weer onschuldig blank en rein tegenwoordig vroeger, in dagen van sterke mentaliteit werd aangemeerd door mannen met baarden met de, van bloed roestende, sabels geheven gekooide trofee van elders heen bevrijden zichzelf van ijzer en pijn  ‘t ziet zwart van de mensen op de kade de boot komt aan met bleke blikken verborgen onder zwarte verf bevochten verworvenheden en superioriteit verdedigd tot de laatste veeg de nieuwe boten vol verdriet verdreven geen plaats voor hulpeloos zwart boven de ware moren verheven staat een pit in de duinen verdedigend de blanke linie die slechts een paar dagen per jaar het tijdelijke zwart omarmd en traditioneel verder gaat met het slachten van een kalkoen.

Vaarwel....

Vaarwel mijn blonde buurvrouw, vaarwel jij gestreken driedelig, vaarwel helaas vergeten compassie, niet nu alleen, maar voor altijd overspelig. Vaarwel mijn mooie groene horizon, vaarwel jij baksteen ommuurde tuin, vaarwel vergeten naasten liefde, niet meer gewaardeerd herrezen puin. Vaarwel mijn voormalige bondgenoten, vaarwel jij gecamoufleerd wespennest, vaarwel ijlings vergeten tolerantie, nooit meer gemeenschappelijk protest. vaarwel mijn sociale waardedrang, vaarwel jij egocentrisch stukje geluk, vaarwel vergeten deelbaarheid van succes, niet nu, nooit meer, het is stuk. Vaarwel mijn vredelievend vaderland, vaarwel jij tuinpad van mijn ouwe, vaarwel vergeten oranje leeuw, niet tot in de eeuwigheid getrouwe.

Puin, pijn, dood.

Verwaaide afdrukken, reflecties in zand. Te voet in de woestijn, duin na duin, duin, duin. Kofferwieltjes spoor, haastig getrokken streep. Verlaten thuis, verlaten stad, verlaten land. Herinneringen aan verwoesting, puin, puin, puin. Gestorven storm, neergestreken zeil. Verloren overboord, nog zo klein, klein, klein. Bezworen golven, parasol, all-in resort. Uniformen, zwarte laarzen, gevonden heil. Uitgemergeld overleven, pijn, pijn, pijn. Zwart asfalt, ononderbroken witte lijn. Ritmisch knipperend stoplicht, rood, rood, rood. Geweven staal, gewikkeld prikkeldraad. Bevroren compassie, meedogenloos zijn. Ogen zonder emotie, dood, dood, dood. Beklommen muur, verslagen slagboom. Brandende vrijheid, aanslag vuur, vuur, vuur. Blind kabaal, verborgen kwaad. Agressie en afwijzing zonder schroom. Katoenen koude, guur, guur, guur. Vanzelfsprekende, edoch ongedeelde vrijheid. De vader van gedachten, bedorven, bedorven, bedorven. getatoeƫe...